Reklama

Parafia św. Maksymiliana we Włocławku

Poświęcenie świątyni

Niedziela włocławska 48/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Każdy kościół obchodzi w roku dwa dni szczególnie uroczyste: swojego patrona i rocznicę poświęcenia. Dzień poświęcenia kościoła jest dniem jego oddania na wyłączną własność i służbę Bożą. Takie uroczyste wydarzenie o wymiarze historycznym dla parafii odbyło się 27 października br. w kościele pw. św. Maksymiliana Kolbego we Włocławku.
Świątynia jest młoda, nie ma nawet dwudziestu lat.
2 lipca 1982 r. władze wydały pozwolenie na jej budowę na nowym osiedlu Południe. Ówczesny ordynariusz włocławski Jan Zaręba 11 czerwca 1983 r. specjalnym dekretem erygował świątynię na prośbę ks. Leszka Tokarskiego, pierwszego proboszcza nowo powstałej parafii. W tym samym roku Ksiądz Biskup poświęcił krzyż i ziemię pod budowę kościoła oraz tymczasową kaplicę w drewnianym baraku. Rozpoczęło się wznoszenie murów.
Na pierwszą Pasterkę, odprawioną przez nowego biskupa - Bronisława Dembowskiego, już pod dachem budującej się świątyni parafianie przyszli w grudniu 1992 r. Budowa trwała przez następne lata z wielkim trudem, opłaconym przedwczesną śmiercią proboszcza ks. Leszka Tokarskiego w 1998 r.
Do uroczystości poświęcenia kościoła wierni przygotowali się w czasie całotygodniowych renowacji misji św. prowadzonych przez ojców paulinów z Torunia. Do bp. B. Dembowskiego przybyłego w niedzielne przedpołudnie do kościoła św. Maksymiliana słowa powitań skierowali: przedstawiciel wspólnoty Stanisław Derdziak, dzieci wręczające kwiaty oraz proboszcz parafii - ks. dr Lesław Politowski, który powiedział m. in.: "Ze wzruszeniem proszę Księdza Biskupa o poświęcenie świątyni i naznaczenie krzyżem świętym".
Następnie rozpoczęła się Msza św. sprawowana przez Pasterza diecezji w koncelebrze z ks. inf. Leonardem Urbańskim - kanclerzem Kurii Biskupiej i ks. prał. Stanisławem Waszczyńskim - proboszczem parafii katedralnej. Ponadto w Eucharystii współuczestniczyli biskup senior Czesław Lewandowski, ks. inf. Witold Bura oraz dziekani: ks. prał. Kazimierz Grabowski i ks. prał. Teodor Lenkiewicz.
Po liturgii Słowa nastąpił obrzęd poświęcenia kościoła, którego dokonał bp Dembowski, najpierw święcąc wodę, później mury i zgromadzonych wiernych, którzy modlili się śpiewem Litanii do Wszystkich Świętych. Udział orkiestry kościelnej, chóru i kantorki Małgorzaty Kurczaby oraz Eucharystycznego Ruchu Młodych uświetnił uroczystość.
W okolicznościowym kazaniu Pasterz diecezji wspomniał pierwszego budowniczego i organizatora parafii - proboszcza ks. Leszka Tokarskiego, a także złożył podziękowanie obecnemu proboszczowi ks. Lesławowi Politowskiemu, który buduje dwie świątynie - materialną i duchową. Kościół jest obrazem wspólnoty wierzących, którzy mają się wzajemnie wspierać wobec bezrobocia we Włocławku i wielu innych trudności. "Pamiętajcie o miłości - to ostatnie słowa św. Maksymiliana przed aresztowaniem, które skończyło się oddaniem życia w bunkrze głodowym za współwięźnia w Oświęcimiu" - powiedział bp Dembowski.
W asyście Księdza Proboszcza i diakonów Pasterz diecezji dokonał namaszczenia ścian olejem świętym w dwunastu miejscach oraz ołtarza, będącego symbolem Chrystusa namaszczonego przez Boga Ojca. "Niech nasza modlitwa wznosi się jak kadzidło i promieniuje miłością Chrystusa" - tym słowom bp. Czesława Lewandowskiego towarzyszyło okadzenie ołtarza, całej świątyni i wiernych, po czym ołtarz nakryto białym obrusem, kościół oraz ołtarz zostały rzęsiście oświetlone, co symbolizowało fakt, że Chrystus jest światłością świata.
Po Mszy św. Najświętszy Sakrament został przeniesiony z ołtarza do tabernakulum, gdzie zapłonęła wieczna lampka - znak obecności Chrystusa wśród nas. Natomiast u Stóp Pana biel i czerwień kwiatów miała jednoznaczną wymowę - symbolizowała polskość. Słowa podziękowania i kwiaty na ręce Księży Biskupów i kapłanów, m.in. Księdza Proboszcza oraz wikariuszy: dawnych i obecnych złożyła w imieniu parafian Maria Derdziakowa. Nie zabrakło też wdzięcznych słów wspomnienia o ks. Leszku Tokarskim. Natomiast proboszcz - ks. dr Lesław Politowski wyraził podziękowanie m.in. pod adresem realizatorów myśli architektonicznej: Jerzego Kociołowicza, wieloletniego budowniczego - dr Józefa Strzeleckiego, autorów wystroju wnętrza: Stanisława Mystka (rzeźby) oraz Stanisława Janiszewskiego (mozaiki). Ponadto Ksiądz Proboszcz podziękował wielu parafianom, którzy przez prawie 20 lat wspomagali budowę kościoła modlitwą, bezinteresowną pracą i ofiarnością.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Prokurator Witkowski: Ksiądz Popiełuszko nie zginął 19 października [SPECJALNIE DLA "NIEDZIELI"]

[ TEMATY ]

Milena Kindziuk

bł. ks. Jerzy Popiełuszko

Archiwum Muzeum bł. ks. Jerzego Popiełuszki w Warszawie

Bł. ks. Jerzy Popiełuszko

Bł. ks. Jerzy Popiełuszko

Z prokuratorem Andrzejem Witkowskim, o nowych ustaleniach w sprawie okoliczności uprowadzenia i śmierci ks. Popiełuszki, rozmawia Milena Kindziuk (część I).

Zacznijmy od zdania z Pana najnowszej książki pt. „Bolesne tajemnice ks. Popiełuszki. Śladami prawdy”: „Mam już pewność, że ks. Jerzy Popiełuszko zginął w południe 25 października 1984 roku, po sześciu dniach tortur fizycznych i psychicznych”. Skąd ta pewność, Panie Prokuratorze?
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV apeluje o budowanie autentycznych relacji międzyludzkich

2026-01-24 13:14

[ TEMATY ]

media

Dzień Środków Społecznego Przekazu

Vatican Media

Naszym zadaniem jest budowanie autentycznych relacji - pisze Ojciec Święty w Orędziu na 60 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Jego hasłem są słowa: „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Będzie on obchodzony w Polsce w trzecią niedzielę września, 20 września. Papież zaznacza, iż strzeżenie ludzkich głosów i twarzy oznacza strzeżenie osoby, jej godności i jej powołania do spotkania.

Twarz i głos są cechami unikalnymi, wyróżniającymi każdej osoby - ukazują jej niepowtarzalną tożsamość i są elementem konstytutywnym każdego spotkania. Starożytni dobrze o tym wiedzieli. Tak więc, aby zdefiniować osobę ludzką, starożytni Grecy używali słowa „twarz” (prósopon), które etymologicznie wskazuje na to, co znajduje się przed wzrokiem, miejsce obecności i relacji. Łaciński termin persona (od per-sonare) zawiera natomiast w sobie dźwięk - nie jakikolwiek dźwięk, ale niepowtarzalny głos konkretnej osoby.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję