Zanim Ojciec Pio został ogłoszony błogosławionym i świętym, znany był we Włoszech, w Polsce i całej Europie. Zetknęli się z nim Polacy biorący udział w walkach na terenie Włoch, a także ks. Karol Wojtyła, kiedy przebywał na studiach w Rzymie, a potem - już jako biskup - pisał do niego list z prośbą o modlitwę w intencji Wandy Półtawskiej. Modlitwa była wysłuchana poprzez cudowne uzdrowienie, policzone jako niezwykły dar Boga, potrzebne do uznania świętości Ojca Pio.
Choć kontakty Polaków z San Giovanni Rotondo były utrudnione, docierały jakieś pisma, modlitwy, opowieści - o cudach i szczególnych możliwościach Ojca Pio.

Na ołtarzach

Jako proboszcz parafii Matki Bożej Fatimskiej cieszyłem się bardzo, gdy w 1998 r. okazało się, że Ojciec Święty Jan Paweł II postanowił wynieść na ołtarze sługę Bożego Ojca Pio.
Bp Kazimierz Górny, ordynariusz rzeszowski, w rozmowie z kapucynami powiedział, że pragnieniem jego serca jest, by dolny kościół w Terliczce przystosować do szczególnego kultu Ojca Pio, by zapraszać tam wiernych do wspólnej modlitwy przez wstawiennictwo słynnego już w całym świecie kapłana stygmatyka.
27 kwietnia 1999 r. - z Terliczki, Rzeszowa i okolicy wyruszyła pielgrzymka do Rzymu, której przewodniczyłem, na beatyfikację Ojca Pio.
Pielgrzymi przybyli do San Giovanni Rotondo, do grobu Ojca Pio, gdzie modlili się przed krucyfiksem, z którego na Ojca Pio spłynęła łaska stygmatów. Otrzymałem wtedy od o. Paolino Rossiego, postulatora generalnego Zakonu Kapucynów, relikwie Ojca Pio. Rzeszowscy pielgrzymi odprawili tam wspólnie Drogę Krzyżową. W piątej stacji Drogi Krzyżowej, zamiast Szymona Cyrenejczyka, twórca umieścił Ojca Pio, pomagającego Panu Jezusowi nieść krzyż, co w wymowny sposób streszcza postawę jego życia.
2 maja 1999 r., w dniu beatyfikacji Ojca Pio, na placu Laterańskim, koncelebrowałem Mszę św. wraz z kapłanami z całego świata. Przewodniczył kard. Camillo Ruini.
Jan Paweł II, przewodnicząc Mszy św. na Placu św. Piotra, podczas homilii powiedział: „Ten pokorny zakonnik Zakonu Kapucynów zadziwił cały świat swoim życiem oddanym bez reszty modlitwie i słuchaniu spowiedzi. Niezliczone rzesze ludzi przybywały do klasztoru w San Giovanni Rotondo, aby się z nim spotkać. To pielgrzymowanie nie ustało nawet po jego śmierci. Podczas moich studiów w Rzymie ja sam miałem sposobność poznać go osobiście, a dziś dziękuję Bogu, że pozwolił mi wpisać go w poczet błogosławionych”.
13 maja 1999 r. - uroczyście wprowadzono relikwie Ojca Pio do kościoła w Terliczce. Umieszczono je na specjalnym miejscu wraz z kwiatami z ołtarza papieskiego, które udało nam się przywieźć z Rzymu. Uroczystościom przewodniczył ks. Ireneusz Skubiś - fundator figury Matki Bożej Fatimskiej i relikwiarza św. Ojca Pio.
4 czerwca 1999 r. Biskup Ordynariusz postanowił: „Na większą cześć i chwałę Boga w Trójcy Jedynego i na pożytek duchowy wiernych, nadaję kościołowi parafialnemu w Terliczce tytuł Błogosławionego Ojca Pio jako drugorzędny i ustanawiam w dniu 23 września każdego roku odpust parafialny”.

Od fascynacji do adoracji

Odpust parafialny ku czci bł. Ojca Pio Terliczka przeżywała niezwykle uroczyście. Ludzie prawdziwie świętowali. W tym dniu nikt nie pracował w polu. Uroczystej Sumie koncelebrowanej przewodniczył bp Antoni Pacyfik Dydycz, ordynariusz drohiczyński. Poświęcił obraz Ojca Pio, namalowany przez Justynę Kurowską, znajdujący się w kaplicy Ojca Pio.
Tego dnia zawiązała się Grupa Modlitwy Błogosławionego Ojca Pio (25 września zatwierdził ją Biskup Rzeszowski, później została zarejestrowana w San Giovanni Rotondo). Ustalono, że każdego 23 dnia miesiąca, upamiętniającego dzień śmierci Ojca Pio, w Terliczce będzie odprawiane nabożeństwo zgodnie ze statutem Grup Modlitwy Ojca Pio.
Prezbiterium w kościele dolnym, rzeźbę nad tabernakulum i krzyż wykonał Kazimierz Czapka. Krzyż jest kopią krucyfiksu znajdującego się na chórze kościoła w San Giovanni Rotondo.
I tak powstawało nowe sanktuarium Ojca Pio.
Wkrótce został poświęcony pierwszy w diecezji rzeszowskiej pomnik bł. Ojca Pio, ufundowany przez rodzinę Ponickich z Chicago.

Święty z Gargano

Ojciec Święty Jan Paweł II kanonizował Ojca Pio 16 czerwca 2002 r. Na rzymskich uroczystościach nie brakło czcicieli Ojca Pio z Polski, także z Terliczki. Szczęśliwi i ubogaceni przeżyciami pielgrzymi wracali do domów, przekonani, że towarzyszy im Święty z Gargano. Postarałem się o konkretną pamiątkę. Udało mi się zdobyć pewną ilość kwiatów, które zdobiły papieski ołtarz. Obecnie te zasuszone kwiaty możemy oglądać w przeszklonej gablotce przy obrazie św. Ojca Pio.
4 listopada 2004 r. - biskup diecezji rzeszowskiej Kazimierz Górny wydał dekret o ustanowieniu świątyni w Terliczce sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej i św. Ojca Pio.
13 maja 2005 r. - w odpust fatimski uroczystą Sumę celebrował i słowo Boże głosił bp Edward Frankowski. Ks. Janusz Sądel, wicekanclerz Kurii, odczytał wtedy dekret biskupa rzeszowskiego Kazimierza Górnego, podnoszący nasz kościół do rangi sanktuarium św. Ojca Pio. Relikwie Świętego umieszczone w klęczniku są miejscem częstych modlitw za wstawiennictwem Świętego.
Ks. dr Ireneusz Skubiś, częsty gość sanktuarium w Terliczce, czciciel Matki Bożej Fatimskiej i św. Ojca Pio, tak pisze: „Doświadczyłem radości i mocy modlitwy wspólnotowej, odmawialiśmy Różaniec, była adoracja Najświętszego Sakramentu, a punkt kulminacyjny stanowiła w tym dniu Msza św., na którą przybyli również ojcowie kapucyni, bernardyni oraz kapłani diecezjalni. Sprawowałem Mszę św. w koncelebrze kapłanów, w tym 91-letniego o. Hieronima, który przybył specjalnie na to nabożeństwo. Należy on do tych, którzy za życia Świętego bezpośrednio doświadczyli na sobie jego błogosławieństwa. Św. Ojciec Pio był wzorem modlitwy, głębokiego rozmodlenia i umiłowania Jezusa Ukrzyżowanego”.
24 czerwca 2008 r. - Kuria Prowincjalna Zakonu Kapucynów im. św. Michała Archanioła i św. Ojca Pio przyznała Terliczce relikwię św. Ojca Pio: chusteczkę, którą Święty się posługiwał, ocierając rany (stygmaty). Chusteczkę przekazał prowincjał Prowincji Foggia br. Aldo Brocato jako dar dla sanktuarium. Osobiście przywiózł relikwię prowincjał o. Jacek Waligóra 12 lipca 2008 r.
Odczuwamy radość, że wzniesiony jest Klasztor Kapucynów - im. św. Ojca Pio, który będzie mógł gościć również pielgrzymów przybywających do sanktuarium. Znajdzie się tam dla nich nocleg i warunki, by zwłaszcza grupy modlitewne mogły korzystać z tego świętego miejsca.