W Gminie Będków odbyła się konferencja pt.: „Po obu stronach rzeki Wolbórki. Gmina Będków na przestrzeni dziejów”. Organizatorami wydarzenia była Gmina Będków oraz Gminna Biblioteka Publiczna w Będkowie im. Błażeja Stolarskiego. Konferencję objął Honorowym Patronatem Dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego
Uniwersytetu Łódzkiego.
Sesja historyczna była poświęcona historycznym dziejom gminy Będków na przestrzeni lat.
Była to okazja do wysłuchania nie tylko historyków, ale również archeologa i historyka
sztuki. Różnorodność podejścia do tematu obrazowała interdyscyplinarność nauk
humanistycznych. - Konferencja uroczyście zainaugurowała prace nad powstaniem monografii gminy Będków.
Wydarzenie można uznać za udane, wysłuchaliśmy sześciu interesujących referatów, które
dotykały różnych aspektów dziejów gminy - od prahistorii aż po XX w. Na spotkanie
przybyła liczna publiczność, która z zaciekawieniem wysłuchała wystąpień poszczególnych
badaczy – powiedział współorganizator obrad-dr Łukasz Ćwikła z Katedry Historii
Średniowiecznej Instytutu Historii Uniwersytetu Łódzkiego.
Sesja historyczna była podzielona na sześć 15-minutowych referatów. Mogliśmy usłyszeć
następujące tematy: „Gmina Będków i archeolodzy” mgr Wiktorii Długoszewskiej i dr. hab.
Janusza Pietrzaka, prof. UŁ; „Z dziejów Będkowa do 1576 r.” dr. Łukasza Ćwikły;
„Architektura kościoła parafialnego w Będkowie. Główne problemy badawcze” dr. hab.
Piotra Gryglewskiego, prof. UŁ; „Parafia będkowska w świetle wizytacji kanonicznych z
XVIII w.” dr. Tomasza Stolarczyka; „Będków w latach zaborów. Wybrane zagadnienia” prof.
zw. dr. hab. Jarosława Kity oraz ”Będków i okolice w czasie kampanii wrześniowej” dr. hab.
Witolda Jarno, prof. UŁ.
Na zakończenie konferencji dr Łukasz Ćwikła podsumował obrady.
Bieżący rok to stulecie województwa łódzkiego. Aby poznać dziedzictwo tej ziemi, członkowie Akcji Katolickiej wraz z Polskim Towarzystwem Schronisk Młodzieżwych podróżują po regionie. I odkrywają, że każdy zakątek województwa posiada swoje skarby, kościoły, historię, walory przyrodnicze i bogate tradycje. Podczas jednej z takich wypraw wycieczkowicze poznali ziemię wieluńską
Szkoła rolnicza w Sędziejowicach i historia miejscowości – to początek programu. Nazwa wsi w łacińskim brzmieniu znalazła się w już bulli gnieźnieńskiej w 1136 r., a 26 sierpnia 1863 r. została tu stoczona bitwa z Rosjanami. – Dbrze, że nawet takie małe izby historyczne ocalają od niepamięci to,czego nam zapomnieć nie wolno – mówili uczestnicy wyjazdu,zwiedzając takie miejsce.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
Niemieccy biskupi mają nowego przewodniczącego. Został nim Heiner Wilmer SCJ, biskup diecezji Hildesheim, wybrany przez Konferencję Niemieckiego Episkopatu na trwającej właśnie w Würzburgu wiosennej sesji plenarnej. Przez ostatnie pięć lat przewodniczącym niemieckiego episkopatu był bp Georg Bätzing.
Bp Heiner Wilmer ma prawie 65 lat i pochodzi z północnych Niemiec. W wieku 19 lat wstąpił do Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, czyli sercanów. Od 2007 do 2015 roku był niemieckim prowincjałem, a następne pięć lat przełożonym generalnym tego zgromadzenia. Heiner Wilmer studiował teologię i romanistykę we Freiburgu, Paryżu i Rzymie, uzyskując doktorat z teologii a przez rok pracował także jako nauczyciel niemieckiego i historii w Jesuit High School w Nowym Jorku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
