W piątek 1 maja we wspólnocie Kościoła przeżywać będziemy wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika - dzień modlitw w intencji bezrobotnych. Jak bardzo dziś potrzeba tej modlitwy przekonać się możemy obserwując choćby kolejki w Urzędach Pracy, zatłoczone punkty pomocy Caritas czy śledząc doniesienia medialne o upadku kolejnych zakładów pracy. Światowy kryzys dotarł, niestety, do Polski i tak bardzo wielu spośród nas odczuło go na własnej skórze.
Nie możemy wobec problemów bezrobocia i ludzi nim dotkniętych z obojętnością wzruszać ramionami. Nawet jeśli mamy pracę, a może przede wszystkim dlatego, że ją mamy, musimy pamiętać o dramacie tych, którzy zostali zwolnieni, często przecież nie z własnej winy. Upadek czy likwidacja zakładów pracy i przedsiębiorstw, skutkująca natychmiastowymi i masowymi zwolnieniami pracowników, niesie za sobą dla tysięcy dotkniętych nimi ludzi dramat nie tylko utraty środków do życia, ale i często utraty nadziei na normalne funkcjonowanie rodziny i realizację życiowych planów. W jakże wielu przecież przypadkach utrata pracy, a w konsekwencji często długotrwałe bezrobocie staje się przyczyną konfliktów w rodzinie, a w skrajnych przypadkach nawet jej rozpadu, zachorowań na depresję czy popadnięcia w alkoholizm, te natomiast prowadzić mogą także do bezdomności. Dlatego trzeba zrobić wszystko, by osoby dotknięte bezrobociem nie straciły nadziei na poprawienie swego losu. Z jednej strony ważne, by one same nie zatraciły w sobie odruchu poszukiwania pracy, choćby czasowo była to jedynie praca społeczna. Z drugiej strony - my wszyscy powinniśmy przychodzić tym osobom z pomocą, tak duchową, jak i materialną. W archidiecezji przemyskiej jest wiele przykładów niesienia podobnej pomocy. Wiele oddziałów Caritas czy Akcji Katolickiej obejmuje swą pomocą osoby dotknięte bezrobociem, w kilku parafiach istnieją biura pośrednictwa pracy. To piękne inicjatywy służące pomocy bliźniemu. Wszystko to jednak jest zaledwie kroplą w morzu potrzeb. Dzień modlitw w intencji bezrobotnych niech zatem będzie dla nas okazją do zastanowienia się, co jeszcze można zrobić dla tych, którzy zostali dotknięci problemem bezrobocia - bez oglądania się na powołane do tego instytucje, bez oglądania się na innych. Ważne co zrobimy my sami, jak włączymy się w konkretną pomoc bliźniemu, który przecież mieszka często tuż za ścianą. Przejdźmy od modlitwy do czynów - bez tych nasza wiara jest martwa.
Leon XIV porusza temat Soboru Watykańskiego II podczas środowych audiencji ogólnych
Pozdrawiając podczas dzisiejszej audiencji ogólnej pielgrzymów języka angielskiego Ojciec Święty przypomniał o zamachu na życie św. Jana Pawła II przed 45. laty, 13 maja 1981 roku.
Mówiąc po angielsku Leon XIV powiedział między innymi:
We Włoszech rozgorzała debata o zagrożeniach, jakie niesie dla społeczeństwa „rodzicielstwo wieloosobowe”
Po raz pierwszy we Włoszech sąd uznał, że dziecko może mieć troje rodziców: matkę i dwóch ojców, żyjących w zalegalizowanym za granicą „małżeństwie” homoseksualnym. Orzeczenie to wywołało ogólnonarodową debatę nie tylko o granicach prawa rodzinnego, ale również o istocie rodziny, dobru dziecka i zagrożeniach, jakie niesie dla społeczeństwa „rodzicielstwo wieloosobowe”.
Czteroletni dziś chłopiec urodził się i mieszka na stałe w Niemczech. Od początku wychowywany jest przez dwóch mężczyzn - Włocha i Niemca, którzy pozostają w uznawanym w tym kraju prawnie związku homoseksualnym. Jego matką jest zaprzyjaźniona z nimi kobieta, która ma już inne dzieci. Dziecko zostało poczęte bez uciekania się do sztucznego zapłodnienia i zostało uznane zarówno przez matkę, jak i ojca biologicznego, któremu zostało powierzone. Drugi z mężczyzn uzyskał w Niemczech prawo do adopcji dziecka zgodnie z tamtejszym przepisami dopuszczającymi adopcję przez pary homoseksualne. Chłopiec nosił już jego włoskie nazwisko, ponieważ przyjął je jego partner wraz z zawarciem „małżeństwa”.
To już prawie połowa naszego pielgrzymowania szlakiem franciszkańskich sanktuariów maryjnych. Zostawiamy za sobą krainy południowej Polski, by udać się na północ, do Brodnicy – miasta, w którym historia krzyżackich murów spotyka się z franciszkańską łagodnością. W samym sercu miasta, w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, zwanym przez mieszkańców czule „Klasztorkiem”, Maryja od wieków czuwa nad tym regionem. Sanktuarium to, ufundowane w XVIII wieku przez Józefa Pląskowskiego i jego żonę Rozalię, do dziś pozostaje duchową latarnią dla Ziemi Michałowskiej.
Gdy wchodzimy do barokowego wnętrza brodnickiej świątyni, nasze oczy kierują się ku prezbiterium. Na bocznej ścianie odnajdujemy wyjątkowy, siedemnastowieczny obraz Matki Bożej Królowej Aniołów. Maryja z Dzieciątkiem, adorowana przez niebiańskie zastępy, patrzy na nas z wizerunku umieszczonego w ozdobnej, roślinnej ramie. Choć świątynia nosi wezwanie Niepokalanego Poczęcia, to właśnie ten wizerunek przypomina nam o królewskiej godności Maryi, która jako Matka Syna Bożego jest bliska każdemu człowiekowi. Brodnica to także znane w całym regionie Sanktuarium św. Antoniego z Padwy, którego kult – tak silnie franciszkański – nierozerwalnie splata się tu z czcią oddawaną Matce Bożej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
