„Nasz Pan jest dobrym Pasterzem,/zagubionych szuka stroskany./Wracających z radością wita i w ramiona bierze,/bo nasz Pan jest dobrym Pasterzem”. Tą, jakże wymowną lokalną pieśnią miejscowy zespół „Kalina” z Przychojca rozpoczyna śpiew na corocznym odpuście Dobrego Pasterza, który patronuje kościołowi i wiosce Przychojec. Przychojec wraz z sąsiednią Łukową od niedawna tworzą nową parafię w dekanacie Leżajsk II. Przychojec, niezbyt duża miejscowość, dawniej będąca przysiółkiem Starego Miasta, liczy nieco ponad 200 lat, natomiast Łukowa, położona bardziej na północ, wzmiankowana była już w drugiej połowie XVII wieku. Od początku swego istnienia obydwie wioski należały do parafii farnej w Leżajsku, dopiero w XX wieku nastąpiło przypisanie Przychojca najpierw do Starego Miasta, następnie do parafii klasztornej po jej utworzeniu przy leżajskiej bazylice w 1969 r.

Początki kultu

Pierwszym miejscem kultu religijnego w Przychojcu była postawiona w początkach XX wieku kapliczka obok szkoły, najpierw drewniana a następnie murowana, w której umieszczono obraz Matki Bożej Leżajskiej. Od tego czasu z okazji ważniejszych świąt księża z leżajskiej fary odprawiali przy niej Msze św. Po odzyskaniu niepodległości ówcześni patrioci z Przychojca na przyniesionym z okolic Kulna słupie granicznym zaborców umieścili kuty z żelaza krzyż i ustawili go w centrum wioski. Obecnie, po jego odnowieniu i dostawieniu kamiennej tablicy, zdobi naszą wioskę jako Krzyż Niepodległościowy.

Po przejęciu Przychojca przez ojców Bernardynów zaczęły się starania o wybudowanie na miejscu świątyni. W 1986 r. rozpoczęto budowę. Kamień węgielny został poświęcony i wmurowany przez bp. Ignacego Tokarczuka 6 czerwca 1987 r. i w krótkim czasie świątynia wraz z salką katechetyczną została oddana do użytku wiernym jako kościół dojazdowy parafii klasztornej w Leżajsku pw. Dobrego Pasterza. Prace przy jej budowie nadzorował o. Szczepan Dolański, wikary z klasztoru, a budowę prowadził Tadeusz Słotwiński. Wyznaczono też teren na cmentarz wiejski.

Łukowa została najpierw, wraz z Przychojcem, przypisana do parafii klasztornej, a następnie do parafii w Jelnej utworzonej w 1981 r., również obsługiwanej przez ojców Bernardynów. Tak było aż do grudnia roku 2003 r., kiedy to decyzją abp. Józefa Michalika obie te miejscowości zostały odrębnymi strukturami duszpasterskimi. Powstały w nich rektoraty obsługiwane prze ks. Zbigniewa Stradomskiego, a następnie, od 2006 r., przez ks. Jacka Szulara. Od 1 stycznia 2012 r., decyzją Księdza Arcybiskupa, Przychojec stał się parafią pw. Dobrego Pasterza, do której przyłączono Łukową.

Inwestycje materialne

Po odejściu ks. Jacka Szulara w 2012 r. nowym proboszczem parafii został ks. Krzysztof Pietrasz. Obecnie parafia liczy ok. 1300 wiernych. Tak, jak było wielkim dziełem Bożym wybudowanie w niełatwych czasach świątyń w Przychojcu i w Łukowej, tak z radością można powiedzieć, że w naszej młodej parafii też wiele się zmieniło. Najpierw, jeszcze przed jej utworzeniem, w 2003 r. zostały wybudowane ołtarze w Przychojcu: główny jako tryptyk z Chrystusem Dobrym Pasterzem pośrodku oraz św. Franciszkiem i św. Klarą po bokach, oraz boczny z obrazem Matki Bożej Leżajskiej. Projektował je i po części wykonywał prof. Stanisław Lenar z Jarosławia oraz rzeźbiarz Dariusz Gamracy i stolarz Kazimierz Sieradzki z Majdanu Sieniawskiego. Wybudowano też nowy ołtarz soborowy i ambonkę. W tym samym roku zostały odnowione wszystkie kapliczki i krzyże przydrożne na terenie wioski i powstał wspomniany Krzyż Niepodległościowy. Uroczystość ich poświęcenia odbyła się w święto Chrystusa Króla w 2003 r. Na ten czas kościół został odnowiony.

Po powstaniu rektoratu w Przychojcu nowi księża, nie zaniedbując spraw duszpasterskich, z zapałem zabrali się do dalszych inwestycji. Odnowiono ogrodzenie wokół kościoła, zakupiono nową monstrancję, chorągwie, baldachim, chrzcielnicę, odnowiono znajdujący w miejscu głównego ołtarza krzyż. Do kościoła sprowadzono relikwie św. Józefa Sebastiana Pelczara, zakupiono trzy dzwony, wybudowano dzwonnicę, feretron z wizerunkiem Dobrego Pasterza i Matki Bożej Leżajskiej oraz obraz Jezusa Miłosiernego i rzeźbę św. Jana Pawła II. Wymieniono okna i cały kościół ocieplono. Inwestycją nie cierpiącą zwłoki była budowa plebanii, gdyż dotąd takiej w Przychojcu nie było, a ksiądz wynajmował skromne pomieszczenie w miejscowej szkole. Dzięki Bożej pomocy, wsparciu parafian i dobrych ludzi ta inwestycja w ciągu niecałych dwu lat stała się faktem. Jej poświęcenia dokonał abp Józef Michalik w 2012 r. Również w Łukowej prowadzone są liczne inwestycje.

Budowanie duchowości

Jakże ważnym wydarzeniem w życiu naszej parafii była peregrynacja Krzyża Papieskiego w 2012 r. oraz Misje Święte w 2014 r. i ich renowacja w roku bieżącym. Pomimo tego, że wspólnota parafialna jest bardzo młoda, jej życie religijne wydaje się pogłębiać. W parafii istnieje 14 Kół Żywego Różańca, Rada Parafialna, dość liczna grupa ministrantów, grupa młodzieżowa, schola, grupa modlitewna „Złota Róża”, modląca się o powołania kapłańskie, Straż Grobowa (tzw. Turki), duszpasterstwo chorych i starszych. Przed Sumą w niedziele i święta odmawiana jest cząstka Różańca, w każdą środę (w Łukowej w każdą sobotę) odprawiana jest Nowenna do Matki Bożej Pocieszenia, a w piątki Koronka do Bożego Miłosierdzia. Wszystkie ważniejsze uroczystości swoim śpiewem upiększa miejscowy zespół „Kalina”. Jest już zwyczajem, że w okresie bożonarodzeniowym młodzież wystawia jasełka, a w Wielkim Poście odprawiana jest Droga Krzyżowa przez wioskę. W Niedzielę Palmową przy historycznej kapliczce odbywa się poświęcenie palm, a następnie procesyjnie wszyscy udają się do kościoła. 3 maja przy Krzyżu Milenijnym odprawiana jest uroczysta majówka, a w Boże Ciało uroczysta procesja do czterech ołtarzy ustawionych wzdłuż wioski. W dniu Matki Bożej Siewnej odbywa się piesza pielgrzymka do leżajskiego sanktuarium. Niemal corocznie organizowane są też pielgrzymki do znanych sanktuariów w Polsce.