Mokra – wieś w powiecie kłobuckim, odznaczona Krzyżem Walecznych, znana z bohaterskiej walki polskiego żołnierza. To na tych terenach 1 września 1939 r. rozegrała się jedna z największych bitew Kampanii Wrześniowej. Żołnierze Wołyńskiej Brygady Kawalerii pod dowództwem płk. Juliana Filipowicza podczas walki z przeważającymi siłami wroga powstrzymali 4 kolejne uderzenia niemieckiej 4. Dywizji Pancernej, znacznie opóźniając natarcie agresora na Polskę. Dzisiaj w miejscu uświęconym krwią stoi pomnik, a miejscowa szkoła nosi imię Wołyńskiej Brygady Kawalerii. Symbolicznym znakiem pamięci są umieszczone na murach świątyni tablice z nazwiskami dowódców i żołnierzy, bohaterów walk pod Mokrą, zamordowanych już nie przez hitlerowskiego, lecz sowieckiego okupanta.

Pierwszą drewnianą kaplicę zbudowano w Mokrej w latach 1708-09, a w roku 1974 ustanowiono wikariat terenowy. Do powstania parafii doprowadził ks. Edward Sztama, natomiast aktu poświęcenia dokonał bp Stefan Bareła 18 marca 1982 r. Pierwszym proboszczem został ks. Jan Osuch. Na przestrzeni minionych 35 lat dzięki staraniom i modlitwie kolejnych proboszczów oraz ofiarności parafian udało się zachować dla potomnych zabytkowy XVIII-wieczny drewniany kościółek, budując jednocześnie, wyposażając i wypełniając modlitwą nową świątynię, której konsekracji dokonał abp Stanisław Nowak 22 czerwca 2003 r. Założono cmentarz grzebalny z kaplicą przedpogrzebową i chłodnią, zbudowano Dom Parafialny, w którym, jak z dumą mówi obecny proboszcz ks. Krzysztof Bąkowicz, skupia się życie kulturalne wsi, postawiono boczny ołtarz Matki Bożej Fatimskiej.

Parafia pw. świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza wraz z późniejszym tytułem „Męczenników II Wojny Światowej” w Mokrej liczy ponad 800 wiernych. Głównym źródłem utrzymania mieszkańców jest drobne rolnictwo i praca w pobliskich zakładach, jednak ich największym bogactwem jest wiara i ofiarność na rzecz Kościoła. Dzięki wzajemnemu zrozumieniu i życzliwości wieś tętni życiem, a kościół z każdym rokiem nabiera blasku.

W ramach przygotowań do zbliżającego się jubileuszu 35-lecia parafii odmalowano wnętrze świątyni, do prezbiterium ufundowano 2 nowe obrazy namalowane przez Dariusza Bajdowskiego, przedstawiające patronów świątyni, zamontowano nowe stacje Drogi Krzyżowej. Duchowym przygotowaniem stały się Misje Święte, które ubogacił słowem misjonarz miłosierdzia ks. prał. Stanisław Gębka. 11 marca br., po nabożeństwie Drogi Krzyżowej, z udziałem licznej rzeszy wiernych ustawiono Misyjny Krzyż, oddając pod opiekę Najwyższego całą parafię. Pamiątką misji oraz 35-lecia parafii stanie się wkrótce ufundowany i wymodlony przez wiernych boczny ołtarz Miłosierdzia Bożego z obrazami św. Faustyny i św. Jana Pawła II.

Kulminacją jubileuszowych uroczystości była Msza św. pod przewodnictwem metropolity częstochowskiego abp. Wacława Depo z udziałem ks. kan. Jana Osucha i ks. prał. Stanisława Gębki. 13 marca br. Pasterz Archidiecezji poświęcił stacje Drogi Krzyżowej, błogosławiąc wszystkim dziełom powstałym na rzecz świątyni i chwałę Boga. W słowie do wiernych zwrócił uwagę, że to sam Chrystus wybrał to miejsce na parafię, gromadząc ludzi, którzy tutaj znajdą ukojenie i będą Mu wierni. Od pokoleń tutejsi ojcowie i matki szukali w Chrystusie sensu swego życia, a obecna świątynia jest kolejnym znakiem wiary dla przyszłych pokoleń. Kaznodzieja zachęcał, by zacząć myśleć Duchem Bożym, a nie dążeniami współczesnego świata, by zastanowić się nad swoją relacją z Chrystusem, który podczas Przeistoczenia z białego chleba i wina staje się na ołtarzu prawdziwym Ciałem i Krwią. Czy w to wierzymy? Zwrócił także uwagę na sens Dekalogu i szczególną potrzebę prawidłowej interpretacji przykazań Bożych. Odśpiewane po Mszy św. dziękczynne „Te Deum” popłynęło daleko ponad wsią i okolicznymi lasami, uświęconymi krwią poległych bohaterów.