Sakramentu bierzmowania 32 osobom niepełnosprawnym intelektualnie ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 2 w Kielcach oraz z Domu Pomocy Społecznej w Zgórsku udzielił bp Marian Florczyk. Była to pierwsza tego typu uroczystość dla podopiecznych ośrodka, która odbyła się 25 kwietnia.

Dotąd bierzmowanie niepełnosprawnych odbywało się w ich parafiach; nie zawsze przyjmujący sakrament, a szczególnie ich rodzice, dobrze się z tym czuli. Czasem trzeba podtrzymać dziecko, gdy nie może ustać, nagle wyrywa się niekontrolowany okrzyk... Rodzice i nauczyciele wspólnie podjęli decyzję o specjalnej Mszy św. z sakramentem bierzmowania dla podopiecznych SOSW nr 2 z ul. Kryształowej i współpracującego z nim DPS-u w Zgórsku. Dzieci przygotowywała niezmordowana Małgorzata Miśkiewicz, katechetka, i rodzice, którzy bez wyjątku – co podkreśla nauczycielka Agnieszka Pacholec – żyją sakramentami, żyją wiarą.

Moc Ducha Świętego

Mówi Kazimiera Nowak, dyrektor ośrodka: – Przygotowaniami do przyjęcia sakramentu bierzmowania przez naszych uczniów zajęła się katechetka pani Małgorzata, która swoim zapałem zaangażowała całą społeczność szkolną – uczniów, ich rodziców i nauczycieli. Młodzież przekonała się, że Jezus jest Kimś bardzo ważnym w ich życiu. Msza św., podczas której odbyło się bierzmowanie, była wyjątkowa. Obecni na niej goście byli pod ogromnym wrażeniem zachowania naszych uczniów, którzy w wielkim skupieniu uczestniczyli w Eucharystii celebrowanej przez bp. Mariana Florczyka. Wszyscy czuliśmy radość, że Duch Święty wypełnił nasze dzieci swoją mocą. Następnego dnia uczniowie, ich rodzice i nauczyciele dzielili się wrażeniami z tej pięknej uroczystości.

Nieocenione wsparcie w codziennej pracy z dziećmi i przy tej szczególnej okazji dają księża pallotyni, a zwłaszcza ks. Stanisław Jóźwik SAC. To on spowiada uczniów, jeździ z nimi na pielgrzymki, służy opieką duszpasterską.

Uroczystość odbyła się w kościele św. Wincentego Pallottiego na Podkarczówce. Sakrament otrzymały osoby niepełnosprawne intelektualnie: z zespołem Downa, z porażeniem mózgowym, z rzadkimi chorobami genetycznymi, np. Niemaana-Picka, na wózkach inwalidzkich. – W przypadku osób niepełnosprawnych intelektualnie niekiedy pada pytanie: po co ten sakrament, przecież one nie rozumieją, nie myślą… Ale jest to przecież świadomy wybór ich rodziców, efekt ich wiary, gdy wzięli na siebie obowiązek katolickiego wychowania dzieci – tłumaczy Agnieszka Pacholec. Wśród bierzmowanych – jej uczniów, był także 17-letni Łukasz, jej brat.

Katechetka Małgorzata Miśkiewicz tak tłumaczy bierzmowanie podopiecznych: – Dla naszych uczniów przystępowanie do sakramentów ma inny wymiar niż dla ich zdrowych rówieśników. Nie są w stanie wykazać się dużą wiedzą i umiejętnościami, ale kochają Boga bezgranicznie, całym sobą. Chociaż wielu spraw nie rozumieją, ale wyczuwają, jaki jest stosunek do Boga innych ludzi, szczególnie ich rodziców. Przez miłość otaczających ich ludzi czują się kochani przez Boga. Przystąpienie do sakramentu jest wielką radością i świętem całej rodziny. Jest zbliżeniem jej członków do Boga i Kościoła. Czują się oni akceptowani przez wspólnotę ludzi wierzących. Ich wiara jest umocniona.

Wyjątkowe bierzmowanie

Uczestnicy uroczystości z uwagą wsłuchiwali się w homilę bp. Mariana Florczyka. – Jakże jesteśmy wdzięczni Księdzu Biskupowi za te słowa, za podkreślenie ich wzajemnego wobec siebie szacunku, miłości, za słowa o ich znaczeniu w oczach Boga i dla nas wszystkich – mówi Aleksandra Pacholec, mama Łukasza.

Do Mszy św. służyli chłopcy z zespołem Dawna, oprawę liturgiczną tworzyli chłopcy niepełnosprawni z ośrodka, którzy wcześniej przyjęli sakrament bierzmowania, wspomagał chórek.

A chórek zrodził się spontanicznie, po kilku wspólnych wycieczkach i pielgrzymkach. Agnieszka Pacholec grała na gitarze i śpiewała, nieśmiało dołączali uczniowie. Jest ich teraz w chórku siedmioro. Podczas bierzmowania kolegów pięknie zaśpiewali „Duchu Święty przyjdź”, „Niech wiara zagości”, „Jesteś Królem” (tę pieśń uwielbiają), „Ofiaruję Tobie, Panie mój” i inne. – Ich śpiew, szczególnie „Duchu Święty przyjdź” to był bardzo doniosły moment – mówi Aleksandra Pacholec. Jest mamą czternaściorga dzieci, to bierzmowanie było 12. w życiu jej pociech, ale uważa, że było wyjątkowe i nieporównywalne. – Złożyło się na to wiele czynników: wrażliwość bierzmowanych i wielka empatia ze strony Księdza Biskupa, ogromna praca katechetki i zaangażowanie nauczycieli. To było bierzmowanie absolutnie wyjątkowe, inne niż wszystkie – podkreśla.

Podobnie uważa nauczycielka Urszula Mańkus: – Dzień, w którym do sakramentu bierzmowania przystąpili podopieczni Domu Pomocy Społecznej, a nasi uczniowie, pozostanie na długo w moim sercu. Widok chłopców w odświętnych strojach, ze spokojem na twarzach, a jednocześnie z taką radością spowodował, że do oczu napłynęły łzy. To był wyjątkowy dzień dla wyjątkowych ludzi – mówi wzruszona. Podkreśla, że właśnie w tym dniu dotarło do niej poczucie więzi, wspólnoty. – Pamiętam przygotowania do tej wielkiej uroczystości. Małgorzatę, która z ogromnym zaangażowaniem koordynowała wszystkie działania, opiekunki oraz całą kadrę pracowników DPS-u, którzy postarali się, aby nasi chłopcy czuli się tego dnia wyróżnieni. Pełniąc funkcję świadka, czułam, że jestem w odpowiednim miejscu przy odpowiednich osobach. To było spotkanie wszystkich ludzi dobrego serca, można powiedzieć takiej innej rodziny, a jednocześnie tak sobie bliskiej i wyjątkowej.