Parafia wojskowo-cywilna

Oczywiście, kielecka parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, zwana potocznie "garnizonową", istnieje znacznie dłużej niż 10 lat. Tworzyła się wokół prześlicznego kościółka garnizonowego (dawnej cerkwi) i zawsze kojarzyła się kielczanom z duszpasterstwem wojskowym. Kiedy przywrócono ordynariat polowy Wojska Polskiego, została także erygowana parafia wojskowo-cywilna. Tym bardziej, że na kieleckim Stadionie stacjonowała Brygada Łączności i jednostka na Bukówce. A parafie wojskowe powstają tam, gdzie jest większa koncentracja wojsk. Proboszcz tej parafii, ks. ppłk Roman Dziadosz, otrzymał więc dwie nominacje: od biskupa polowego i diecezjalnego. Zatem w parafii, obok typowej działalności duszpasterskiej, realizowane jest także, jak mówi Proboszcz, "duszpasterstwo dla ludzi w mundurze": żołnierzy zawodowych i ich rodzin, żołnierzy pełniących w Kielcach zasadniczą służbę wojskową, emerytów i rencistów związanych z wojskiem. Z reguły ludzie ci mają także swe własne parafie, ale czują się związani z Garnizonem przez przyjmowanie tutaj sakramentów i uczestnictwo w różnych uroczystościach, ze świętem Wojska Polskiego na czele. Msze św. z okazji ważnych rocznic: powstania warszawskiego, wybuchu II wojny światowej, napaści ZSRR na Polskę i obecność na nich weteranów z AK, BCh, NSZ, Lwowiaków, Sybiraków, Rodziny Katyńskiej, tworzą specyficzną, opartą o wojskowego ducha atmosferę parafii. Trwałym śladem tego ducha są wmurowane w ściany świątyni liczne tablice, znaczące martyrologię narodu polskiego. Dodajmy, że wiele uroczystości w Garnizonie otrzymuje specyficzną, wojskową oprawę, np. Rezurekcja czy Boże Ciało (procesje niestety sporo straciły po likwidacji orkiestry wojskowej).

Także dla "cywilów"

Jak w każdej wspólnocie tak i w tej jest prowadzone typowe duszpasterstwo parafialne dla ok. 6 tys. mieszkańców. Bardzo aktywnie działa garnizonowy zespół Caritas, udzielający szerokiej pomocy potrzebującym. Ma on długoletnią tradycję i wyodrębnił się z parafialnej grupy charytatywnej. 20 rodzin jest objętych pomocą stałą, jedna ma pokrywane koszty rehabilitacji. W drugą niedzielę miesiąca parafialna Caritas prowadzi zbiórkę pieniędzy, kupując za nie leki, obiady w szkole, paczki mikołajkowe itp. Do niedawna w parafii istniał 30-osobowy chór męski, którego działalność została zawieszona wskutek braku nowych kandydatów. A szkoda, bo chór kierowany sprawnie przez organistę Stanisława Biskupa, podejmował wiele ciekawych inicjatyw scenicznych i muzycznych, zauważanych w życiu miasta. Swą modlitwą i aktywnością służą parafii także Róże Różańcowe i Rycerstwo Niepokalanej, a od niedawna znalazł tu również swe miejsce Ruch Rodzin Nazaretańskich. Na długiej liście osób, tworzących taki a nie inny klimat parafii, znajduje się w pierwszym rzędzie skromny, ale bardzo ważny parafianin Stanisław Jarosiński - kościelny. "To dusza człowiek, od rana do wieczora krząta się przy kościele", mówią o nim ludzie.
W ciągu ostatnich 4 lat dokonano generalnego remontu starej plebanii i przyległych budynków. Choć w planie była budowa nowej plebanii, to cegła zgromadzona na ten cel została przeznaczona dla ośrodka Caritas w Chełmie.

Trochę historii

W 1904 r. została wybudowana cerkiew dla żołnierzy wojsk carskich, wg projektu architekta St. Szpakowskiego. Zdewastowana w czasie I wojny światowej, została odbudowana w latach 1925 -26, dostosowana do potrzeb kultu katolickiego i konsekrowana w 1926 r. przez bp. Augustyna Łosińskiego. W tym samym roku bp polowy Wojska Polskiego Stanisław Gall erygował tu parafię wojskową. W czasie II wojny światowej Garnizon był kościołem rektoralnym dla ludności polskiej. W 1946 r. został na krótko przeznaczony na cele duszpasterstwa woskowego. W grudniu 1987 bp St. Szymecki erygował przy kościele nową parafię pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, a 10 lat temu została ponownie powołana parafia wojskowa.
Wnętrze kościoła jest neogotyckie. Na uwagę zasługuje krzyż w bocznym ołtarzu na tle panoramy Jerozolimy (koniec XVIII w.), pamiątki wojskowe i oryginalna posadzka.

Kapelanem być

Ks. ppłk Roman Dziadosz, wychowany w rodzinie o tradycjach wojskowych od dziecka ulegał czarowi munduru, ale w pewnym momencie - gdy już miał składać papiery do szkoły oficerskiej - zwyciężyło kapłańskie powołanie. Niemniej jednak, gdy został reaktywowany ordynariat polowy Wojska Polskiego, natychmiast zgłosił się do duszpasterstwa wojskowego. Tak więc połączył "koloratkę z mundurem" i uważa, że w ten sposób najpełniej realizuje swoje powołanie.
Ks. Dziadosz pochodzi z Chrzanowa, jest absolwentem PAT w Krakowie, święcenia kapłańskie przyjął w 1989 r.; jako "cywilny" ksiądz pracował w Jabłonce na Orawie i w Brzeszczach k. Oświęcimia. W Mrągowie i Lednicy zakładał parafie wojskowe, budował kaplice, wreszcie przez rok był administratorem katedry polowej WP i parafii wojskowej na warszawskim Bemowie. W Kielcach jest od 1998 r. Tutaj przeżył Misje Święte związane z peregrynacją obrazu Matki Bożej Hetmanki Żołnierza Polskiego.
Za sterami samolotu wojskowego spędził setki godzin, równie łatwo kieruje czołgiem, transporterem opancerzonym, jak i swym terenowym samochodem, a raz do roku uczestniczy w ćwiczeniach dla kapelanów na poligonie wojskowym, gdzie zalicza sprawdziany m.in. z wychowania fizycznego, regulaminu i strzelania - w czym jest nie do pobicia. Jest równie dobrym strzelcem, jak i... wędkarzem, z nostalgią wspominającym taaakie ryby w Kanadzie. Kapelan w mundurze lotnika jest postacią tak barwną, jak i medialną, jednakże sam z naciskiem podkreśla, że w Kielcach niewiele zdziałałby bez swych wikariuszy (księży diecezjalnych). Ks. Włodzimierz Jastrząb prowadzi katechezę w gimnazjum i liceum, gdzie uczy religii dzieci z rodzin wojskowych. Ks. Krzysztof Balcer jest katechetą w szkole podstawowej oraz pełni posługę w szpitalu MSWiA, gdzie spotyka chorych ze służb mundurowych i ich rodziny. - Praca wikariuszy to nieodzowny element w życiu tej parafii - mówi Ksiądz Proboszcz. - I cieszę się, że stanowimy jakby rodzinę - dodaje.

Trochę statystyki

2, 5 tys. parafian regularnie chodzi do kościoła (czyli ponad 1/3 społeczności parafialnej);

w ciągu roku jest udzielanych 80 tys. Komunii św.;

30-40 osób uczestniczy w codziennych Mszach św. (z których ok. 90% przystępuje do Komunii św.);

nabożeństwa: Adoracja Najświętszego Sakramentu w pierwsze piątki miesiąca, 13. każdego miesiąca Różaniec Fatimski, cotygodniowa Droga Krzyżowa, Koronka do Miłosierdzia Bożego, Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.