Pierwszy szkolny dzwonek przed nami. Pierwsze dni szkoły to wielkie przeżycie nie tylko dla pierwszaków i ich rodziców, ale dla wszystkich uczniów i nauczycieli. Ze swoich młodych lat pamiętam, że każdy początek nowego roku był dla mnie nadzieją na nowe. Nowiutkie zeszyty i książki, nowe przedmioty i nauczyciele, nowe rubryki na oceny w dzienniku – to wszystko sprawiało, że miałem dużo nowych postanowień.

Bez względu jednak na przeżycia i nastawienia, do szkoły iść trzeba i robić wszystko, żeby czasu szkolnego nie zmarnować. Warto jednak sobie przypomnieć, że wszędzie tam, gdzie żyje człowiek, również i Pan Bóg chce człowiekowi towarzyszyć i go wspierać. Szkoła nie jest miejscem bez Boga. Choć nie jest kościołem i do szkoły nie chodzi się po to, żeby tylko uczyć się religii, ale każdy ochrzczony nauczyciel, uczeń czy pracownik szkoły, nie może swojej wiary zostawić przed szkolnymi drzwiami, a w środku zachowywać się jak niewierzący. Szanując poglądy wszystkich osób w szkole, człowiek wierzący również w budynku szkolnym jest świadkiem i obecnością Chrystusa. Pan Jezus idzie więc do szkoły w sercu, myśleniu, zachowaniu każdego chrześcijanina. Nie zapomnijmy o tym, że szkoła to miejsce na nasze świadectwo o Jezusie.

Są też w szkole takie miejsca, które wprost dotyczą Pana Boga. Pierwszym z nich jest katecheza. Już sam udział w niej jest naszym chrześcijańskim obowiązkiem. W przypadku nieletnich dopilnować tego obowiązku powinni rodzice. A w przypadku dorosłej młodzieży udział w katechezie to spełnienie przyrzeczeń, które młodzi dali Panu Bogu podczas bierzmowania. W tym miejscu warto podkreślić wielką pracę katechetów – duchownych i świeckich. Oni są pierwszymi nauczycielami wiary w szkole. Większość z nich to wspaniali świadkowie wiary. Jeśli zdarzają się słabsi katecheci, to też jeszcze nie powód do rezygnacji z katechezy. Czy wypisujemy dzieci ze szkoły dlatego, że zdarzają się w niej słabsi matematycy, poloniści czy nauczyciele języków obcych? Może wtedy tę niedoskonałość szkolnej katechezy mogą nadrobić rodzice w domu lub katecheza młodzieżowa przy parafii? W drastycznych i gorszących sytuacjach katechetycznych powinno się o tym poinformować miejscowego proboszcza lub wydział katechetyczny w Kurii diecezjalnej. Nie można rozwiązywać problemów z katechezą przez wypisywanie się z katechizacji.

Pan Jezus idzie do szkoły nie tylko na katechezę. W wielu szkołach prowadzi się wiele pozalekcyjnych działań, które są formą praktykowania wiary. Znam szkoły, w których wspaniale działają koła Caritas, oddziały Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, kręgi biblijne. W niektórych szkołach bardziej wierzący uczniowie spotykają się na przerwie, żeby wspólnie się pomodlić i dzielić wiarą. Nie zostawiajmy Pana Jezusa za szkolnymi drzwiami, bo i Pan Jezus chce iść do szkoły!