Reklama

Uwielbiam spełnionych artystów

Niedziela Ogólnopolska 7/2019, str. 49

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kiedy patrzę na dokonania naszego mistrza harmonijki ustnej, giganta sceny bluesowej Sławka Wierzcholskiego – zarówno te solowe, jak i te spod szyldu Nocnej Zmiany Bluesa (nie wspominając rozmaitych fuzji, jak choćby z Wojciechem Karolakiem) – widzę, jak człowiek, który nie musi już nic udowadniać artystycznie, potrafi na sztukę spojrzeć szerzej. Jak mentor, filantrop, animator kultury, człowiek potrafiący dać komuś nadzieję czy postawić przed nim artystyczne wyzwanie. Ale to, co zrobił teraz wespół z Centrum Rehabilitacji im. ks. Biskupa Jana Chrapka w Grudziądzu, sprawia, że serce rośnie.

Ot, Wierzcholski wraz z przyjaciółmi zadał sobie pytanie: Czy niepełnosprawność może być atutem? A pytanie to ma pewną, z góry założoną, tezę. Jeśli spojrzy się na dokonania takich gigantów, jak José Feliciano, Jeff Healey, Ray Charles, Stevie Wonder czy Andrea Bocelli, posłucha ociemniałego pianisty Mieczysława Kosza albo legendarnej formacji The Blind Boys of Alabama, można śmiało powiedzieć, że czasami Bóg coś zabiera, aby dać więcej w innym miejscu. Na wydanej właśnie płycie „Chce się śpiewać” ośmioro artystów czyni to, co zawarto w tytule, jak mówi sam Wierzcholski – bez taryfy ulgowej. Śpiewają jak natchnieni: pełni pasji i zaangażowania, a przy tym perfekcyjnie pod kątem emisji i intonacji.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– Mamy tutaj 17 piosenek z moimi tekstami, jestem też ich kompozytorem – mówi Wierzcholski. – Nie zamknąłem się w konwencji bluesa, wyszedłem z otwartymi rękoma do tego wszystkiego, co kochają ludzie, którzy kochają śpiewać. Soul, gospel, jazz, pop, r’n’b, delikatny rock, ballada – to wszystko znajduje się na tej płycie – zdradza nasz spec od bluesa.

Na płycie solistom towarzyszy znakomity zespół instrumentalny, na którego czele stoi Bartek Staszkiewicz (to on jest autorem bardzo nowoczesnych aranżacji utworów, zasiadł też za klawiaturami). Wśród instrumentalistów nie brak gwiazd, jak choćby grającego na saksofonie Adama Wendta i jego 17-letniego syna Ignacego, który już operuje pięknym brzmieniem trąbki i zachwyca w partiach solowych. Wśród wokalistów są studenci bądź absolwenci wyższych szkół muzycznych i laureaci licznych przeglądów i konkursów piosenkarskich. A wokalnie za albumem „Chce się śpiewać” stoją tak utalentowani ludzie, jak: Daria Barszczyk, Monika Młot, Joanna Przyborowska, Natalia Smogulecka, Aneta Szynol, Przemysław Cackowski, Przemysław Rogalski, Michał Karol Wiśniewski, samego Sławka Wierzcholskiego też tutaj nie brak. Zapamiętajmy te nazwiska, to wielkie talenty. A dla naszego mistrza harmonijki i wszystkich, którzy stoją za tym krążkiem – wielkie gratulacje. Brawo! Śpiewajcie dalej Panu pieśń nową.

2019-02-13 07:44

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Siostra Tymoteusza z Broniszewic: Przywracamy niepełnosprawnym chłopakom godność

2026-01-23 21:25

[ TEMATY ]

Broniszewice

Mat.prasowy

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil, dominikanka, w zakonie jest od dwudziestu lat. Od dziecka pragnęła zostać zakonnicą. Chciała być jak Święty Franciszek z Asyżu: budować kościoły, pomagać ubogim i otaczać się zwierzętami. Fascynacja nie była przypadkowa – jej wujek był kapelanem sióstr franciszkanek. Agnieszka była dzieckiem temperamentnym, nadpobudliwym. Dla świętego spokoju siostry włączały jej bajki o Świętym Franciszku.

– Znałam je na pamięć – mówi siostra Tymoteusza. – Uwielbiałam historie burzliwego życia Franciszka z Asyżu. Któregoś dnia wróciłam do domu i oznajmiłam mamie, że nie będę miała męża i zostanę zakonnicą.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Jaskinia Słowa (Niedziela)

2026-01-24 10:00

[ TEMATY ]

Ewangelia komentarz

Jaskinia Słowa

Red.

Ks. Maciej Jaszczołt

Ks. Maciej Jaszczołt
Autor rozważań ks. Maciej Jaszczołt to kapłan archidiecezji warszawskiej, biblista, wikariusz archikatedry św Jana Chrzciciela w Warszawie, doświadczony przewodnik po Ziemi Świętej. Prowadzi spotkania biblijne, rekolekcje, wykłady.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję