Rzeczywistość domu wygląda jednak znacznie surowiej niż można by przypuszczać. Wiele matek pozostających w domu kontynuuje pracę zawodową metodą zdalną. Ponadto, pozostaje także pomaganie dzieciom, których nauka także odbywa się metodą internetową, a niekiedy jedynie poprzez wysłanie scenariusza zajęć. Nie znikają obowiązki, które były dotychczas: sprzątanie, gotowanie, zadbanie o czas wolny dzieci czy chociażby rozplanowanie kilkudniowych zakupów. To, co w słowie pisanym wydaje się czymś zupełnie normalnym i niczym heroicznym, dla wielu kobiet stanowi nałożenie zbyt wielu ciężarów. Brak realnego kontaktu ze światem plus wysokie wymagania nakładane na mamy sprawia, że coraz więcej kobiet boryka się ze stanami depresyjnymi, poczuciem bezsensu, a także zaniżeniem samooceny. Są bowiem świadome, że choćby starały się nie spać całą noc, to i tak nie będą w stanie wykonać wszystkich powierzonych im zadań.

Zaistniała sytuacja nie jest niczyją winą, jednak warto zatrzymać się przy mamach, które pokątnie wycierają przemoknięte oczy i powiedzieć wprost: jesteście bohaterkami! Niech nie pozostają w tej chwili same i znajdą wsparcie u swoich mężów, rodziców czy rodzeństwa. Warto, by każda mama miała świadomość, że trzydniowy bałagan w pokoju nie przyczyni się do zagłady ludzkości, a jednodniowa absencja w szkole dziecka nie wpłynie na jego przyszłość zawodową. Biję ukłony przed mamami, które w czasie pandemii walczą o każdy kolejny dzień. Jestem głęboko przekonana, że Maryja, która przeżyła poniżenie, odrzucenie, cierpienie i śmierć Syna, jest obecna w tych najtrudniejszych dla nas czasach. Niech Ona stanie się nam przewodniczką i przyjaciółką, by wspólnie w zdrowiu fizycznym i psychicznym przetrwać to, co najtrudniejsze.