Dzieje naszej ojczyzny można przyrównać do dreszczowca z happy endem. Nasi przodkowie wiele wycierpieli, ale nigdy się nie poddali. Co pozostawili nam w spadku? Tego dowiemy się z intrygującej książki Krzysztofa Wielguta.
Stoimy w przededniu wielkiej rocznicy – 100-lecia Bitwy Warszawskiej. W połowie sierpnia 1920 r. na przedpolach stolicy rozstrzygnął się nie tylko los Polski, która zaledwie dwa lata wcześniej odzyskała niepodległość, ale i świata. Przywódcy bolszewickiej Rosji nie ukrywali, że „po trupie Polski i Warszawy przejdą do Europy”. Snuli znacznie śmielsze plany niż opanowanie wyłącznie Starego Kontynentu. Europa miała się stać dla nich mostem prowadzącym do eksportu rewolucji na cały świat. Patrząc na historię ZSRR, doskonale wiemy, czym by się skończyło zwycięstwo bolszewików pod Warszawą.
Rocznica Cudu nad Wisłą skłania do refleksji nie tylko na temat zaborczych totalitaryzmów, które szczególnie w XX wieku przenicowały połowę globu, ale również nad egzystencjalnymi dylematami dotyczącymi naszej istoty. Kim my, Polacy, jesteśmy? Co możemy powiedzieć o narodzie, który nie tylko w 1920 r. uratował zachodnią cywilizację przed zagładą? Jedynie patrząc przez pryzmat dziejów, możemy w pełni udzielić odpowiedzi na tak sformułowane pytania. To, skąd pochodzimy, jakie wydarzenia ukształtowały nasz kod kulturowy w dużym stopniu definiuje nas nie tylko w wymiarze społecznym, ale i indywidualnym.
Historia jest fascynująca, ale z jej przekazaniem w sposób ciekawy i inspirujący nie każdy sobie radzi. Jesteśmy zalewani masą suchych faktów, dat, miejsc i nazwisk, które w nadmiarze zniechęcają do dalszego poznawania dziejów. Informacje te, aby były dla nas jasne, trzeba uprzednio ułożyć, niczym puzzle, w jeden zachwycający obraz. Tak czyni Krzysztof Wielgut. Jego popularyzatorska książka Obrazki z dziejów Polski t. I i II nie przytłacza beznamiętną narracją i nadmiarem szczegółów, które mogą zanudzić. Autor w sposób prosty, acz profesjonalny, przedstawia historię Polski od samego początku, aż po najbardziej rozpalający naszą wyobraźnię okres II wojny światowej.
Prof. Wielgut, sam będąc pasjonatem minionych dziejów, zaszczepia w czytelniku historyczną ciekawość, która aktywizuje wszystkie elementy procesu poznawczego i ćwiczy jego intelektualne „muskuły”. Obrazki z dziejów Polski to solidny i intrygujący przewodnik po naszej historii, z którego wyłania się wizerunek narodu, jaki nieprzerwanie trwa ponad tysiąc lat. Znajdziemy tu komentarz do każdego wydarzenia, które wpłynęło na kształtowanie się naszego państwa i naszej kultury. Historyczne ujęcie zaproponowane przez Krzysztofa Wielguta to także klucz do poznania nas samych jako spadkobierców minionych pokoleń Polaków, jak choćby tych, którzy przed stu laty oparli się czerwonemu imperium zła.
W 36 krajach ukazały się w ostatnich tygodniach pochodzące z Polski teksty pokazujące skalę i wpływ Bitwy Warszawskiej 1920 na dzieje Europy. Organizatorem przedsięwzięcia „Opowiadamy Polskę światu – w 100. Bitwy Warszawskiej” był Instytut Nowych Mediów.
Akcja promowania polskiej historii odniosła wielki sukces. Zasięg globalny to aż 554,9 mln odbiorców.
Podziel się cytatem
Kard. Grzegorz Ryś podczas święceń nowych kapłanów
Diakoni Szczepan Kaleciak, Maciej Kawaler, Kacper Lendecki oraz Paweł Natkaniec przyjęli w katedrze na Wawelu święcenia prezbiteratu. Szafarzem sakramentu był kard. Grzegorz Ryś, który w czasie homilii powiedział, że jedyna skuteczna władza to „władza ukrzyżowanej miłości”. – Jak nie kochasz ludzi, nie masz prawa od nich czegokolwiek oczekiwać. Jak ich nie kochasz, nie masz prawa im głosić słowa. Jak ich nie kochasz, to im nie mów o moralności, nie próbuj ich rozgrzeszać – zwrócił się do neoprezbiterów metropolita krakowski.
W czasie homilii kard. Grzegorz Ryś nawiązał do pytania arcykapłanów, uczonych w Piśmie i starszych o władzę, jakie stawiali wobec Jezusa – skąd ją ma, co jest jej źródłem? Metropolita krakowski zaznaczył, że w dniu święceń prezbiteratu to pytanie mają prawo stawiać kandydaci do kapłaństwa, ponieważ w momencie święceń otrzymają tę władzę – Jezus się nią z nimi dzieli. – Otrzymacie władzę, która jest absolutnie niezwykła. Tym bardziej macie prawo pytać o jej źródło i o to, w oparciu o co można ją wypełniać – mówił kardynał, wyrażając nadzieję, że kandydaci do święceń będą stawiali te pytania, ale inaczej niż ci, którzy to robili w czasach Jezusa. Metropolita zauważył, że Jezus nie udzielił uczonym w Piśmie odpowiedzi na to pytanie, a to rzadka postawa Jezusa, bo nie widział sensu w odpowiadaniu na pytanie stawiane z wątpliwych motywów. Podkreślił, że w życiu księdza warto pytać o władzę Jezusa wtedy, kiedy się jej poddaje.
Wrocławscy niesłyszący uczcili św. Filipa Smaldone
2026-06-21 15:50
ks. Łukasz
ks. Łukasz Romańczuk
Festyn ku czci św. Filipa Smaldone
Od wielu lat w czerwcu we Wrocławiu odbywają się doroczne uroczystości ku czci św. Filipa Smaldone – patrona osób niesłyszących i słabosłyszących. Wydarzenie organizuje Duszpasterstwo Niesłyszących Archidiecezji Wrocławskiej.
Wspólne świętowanie rozpoczęło się Mszą świętą w kościele Świętego Krzyża na Ostrowie Tumskim. Eucharystia była w całości tłumaczona na język migowy przez trzech tłumaczy . Homilię wygłosił ks. Tomasz Filinowicz, duszpasterz niesłyszących i niewidomych Archidiecezji wrocławskiej. Nawiązując do słów Ewangelii o tym, że „nie ma nic ukrytego, co nie miałoby być ujawnione”, przypomniał, że przez wieki osoby głuche były wykluczane z życia publicznego. – Wiedza dla głuchych przez długi czas pozostawała zakryta. Arystoteles twierdził, że głuchy i głupi to to samo, więc nie ma sensu podejmować edukacji głuchych. Bogu dzięki, to się zmieniło m.in. dzięki św. Filipowi Smaldone, który zakładał szkoły dla niesłyszących – zaznaczył ks. Filinowicz, podkreślając również aktualność drugiego wezwania Jezusa: „Nie bójcie się ludzi”. – Są sytuacje, w których ludzie próbują niszczyć to, co dobre. U Filipa Smaldone też takich nie brakowało. Rada miasta chciała odebrać mu szkołę, więc rozpowszechniano nieprawdziwe informacje o jego działalności. Dlatego zachęcam, by się nie bać, by mieć odwagę robić to, co do nas należy, nawet jeśli spotkamy się z niechęcią czy próbą niszczenia tego, co robimy – wskazał kapłan.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
