I nicjatorami wydarzenia 20 listopada byli: powołane do istnienia w sierpniu Stowarzyszenie Historyczne im. ks. mjr. Szczepana Walkowskiego w Wieruszowie oraz ojcowie paulini z sanktuarium Miłosiernego Jezusa Pięciorańskiego. Wśród gości znaleźli się m.in.: sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji i Nauki, poseł na Sejm RP Tomasz Rzymkowski, asystentka krajowego posła do Parlamentu Europejskiego Witolda Waszczykowskiego – Iwona Siercha oraz urzędnicy samorządowi i gminni. Wydarzenie ubogaciła obecność ponad dwudziestoosobowej grupy żołnierzy 15. Sieradzkiej Brygady Wsparcia Dowodzenia, którzy pełnili wartę podczas Mszy św. i przy tablicy pamiątkowej. Ponadto w uroczystości wzięło udział Stowarzyszenie Historyczne „Bataliony Obrony Narodowej” w Wieluniu. Szczególnymi gośćmi byli bratanek księdza majora – Stanisław Walkowski wraz z małżonką Anną.
Wydarzenie rozpoczęło się Mszą św. w kościele Zesłania Ducha Świętego, podczas której homilię wygłosił ks. prał. Henryk Orszulak, który osobiście znał matkę ks. mjr. Walkowskiego. Po zakończonej Eucharystii referat wygłosił ks. dr Kamil Kęsik, który na podstawie tekstów homilii wygłoszonych przez kapłana w latach 1940-52 starał się ukazać jego emigracyjny patriotyzm oraz tęsknotę za wolną Polską i rodzinnym miastem, zwłaszcza za rzeką Prosną. Następnie głos zabrał Stanisław Walkowski; przywołał rodzinną „legendę” wuja kapłana, którego nie miał okazji poznać. W imieniu Premiera RP głos zabrał poseł Rzymkowski, doceniając zaangażowanie organizatorów tego patriotycznego wydarzenia. Na zakończenie tej części uroczystości Anna Świegot z wieruszowskiego stowarzyszenia odczytała listy nadesłane od ambasador Argentyny w Polsce Any Marii Ramirez, ambasador Polski w Argentynie Aleksandry Piątkowskiej i Polonii argentyńskiej.
Wymownym znakiem pamięci o wieruszowianinie, który był zmuszony wyjechać do Argentyny, stała się kamienna tablica upamiętniająca tę uroczystość. Została postawiona w centralnym miejscu placu kościelnego, a pod nią umieszczono symboliczną grudkę ziemi z miejsca pochówku duchownego w Argentynie. Uroczystego odsłonięcia tablicy dokonał bratanek księdza. Następnie delegacje rządowe, samorządowe i stowarzyszenia złożyły kwiaty. Przeor o. Piotr Piechocki odmówił okolicznościową modlitwę i poświęcił tablicę.
Noc, cisza, krzyż w dłoni i co najmniej 40 kilometrów walki z własnymi słabościami to nie jest zwykłe nabożeństwo. To duchowa rewolucja, która rzuca wyzwanie strefie komfortu i prowadzi prosto w objęcia Boga.
W tę wyjątkową podróż, której celem jest nawrócenie własnego serca, wyruszamy wraz z ks. Łukaszem Romańczukiem – dziennikarzem Tygodnika Niedziela oraz rzecznikiem prasowym EDK. Jako duszpasterz i praktyk nocnych tras, staje się on naszym przewodnikiem po szlakach, gdzie „nie ma, że się nie da”.
Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
