Spotkanie odbyło się 14 stycznia w parafii św. Jana Pawła II w Ełku. Rozpoczęło się wspólnym kolędowaniem oraz przedstawieniem historii Zakonu Rycerzy św. Jana Pawła II w diecezji ełckiej, w Polsce i poza jej granicami. Tuż przed Mszą św. poszczególnym rycerzom zostały wręczone awanse na kolejne stopnie.
Biskup ełcki w homilii wygłoszonej podczas zjazdu podkreślił: – Tylko przekonany potrafi przekonać, tylko zapalony potrafi zapalić, tylko wstrząśnięty potrafi wstrząsnąć. Pasterz diecezji zwrócił również uwagę zgromadzonych na wartość sakramentu chrztu św., mówiąc: – Wtedy to zostaliśmy zanurzeni w śmierć Chrystusa i obdarzeni nowym życiem oraz powołaniem do świętości, które realizujemy na różnych drogach, m.in. w różnych wspólnotach, tak jak w tej tu obecnej – Rycerzy św. Jana Pawła II. I zachęcał: – Przez adorację Najświętszego Sakramentu rozwijajcie w sobie miłość. Zarażajcie adoracją innych!
Na zakończenie bp Mazur pogratulował zebranym wewnętrznej odwagi, że nie bali się powiedzieć Jezusowi: „Oto jestem”, oraz że wyraźnie wskazują, kto jest Panem ich życia. – Drodzy mężczyźni, do dzieła! Aby wypełnić to, co jest waszym charyzmatem, przyprowadzajcie innych do Jezusa. W szeregach rycerstwa uczcie się uświęcania siebie i innych – zaapelował hierarcha.
Zakon Rycerzy św. Jana Pawła II jest formacją świeckich mężczyzn, stawiających sobie za wzór papieża Polaka, który swoim świadectwem pokazał, jak harmonijnie łączyć męskość i świętość. Bratem rycerzem Zakonu św. Jana Pawła II może zostać mężczyzna katolik, który żyje w pełnej łączności ze Stolicą Apostolską, zarekomendowany przez co najmniej jednego z braci rycerzy lub duchownego katolickiego. Jednym z efektów działalności zakonu powinno być budowanie wśród osób duchownych poczucia, że na Rycerzy św. Jana Pawła II zawsze można liczyć – jak na prawe ramię Kościoła.
W Centrum Kultury 8 października odbyła się uroczysta gala jubileuszowa z okazji 30-lecia istnienia diecezji ełckiej.
Na wydarzenie licznie przybyli przedstawiciele wszystkich parafii w diecezji oraz zaproszeni goście. Biskup ełcki Jerzy Mazur, wprowadzając zgromadzonych w uroczystości, zaznaczył, że przeżywany jubileusz diecezji przypada na trudny czas, który jest naznaczony cierpieniami i wyzwaniami spowodowanymi przez pandemię COVID-19 oraz trwającą wojnę na Ukrainie.
Jak pisze kronikarz tamtych czasów - Janko z Czarnkowa - nareszcie w środę po niedzieli „Invocavit", dnia drugiego miesiąca marca, przedniejsi panowie polscy oraz Bodzanta, arcybiskup gnieźnieński, zjechawszy się w Radomsku, jednomyślną zgodą i wolą postanowili posłać po Jadwigę, córkę śp. zmarłego króla z prośbą, aby przyjechała do Polski na królowanie. Takim sposobem kolejny zjazd w Radomsku z 2 marca 1384 r. zadecydował o powierzeniu jej tronu. Dopełnieniem tego była koronacja zaledwie 10-letniej księżniczki na króla Polski w październiku tego samego roku.
Podnoszące się z kolan po rozbiciu dzielnicowym zjednoczone Królestwo Polskie, odbudowane wysiłkiem Kazimierza III Wielkiego, po jego bezpotomnej śmierci w 1370 r. stanęło w obliczu wyboru nowego władcy. Na mocy wcześniejszych układów sukcesyjnych tron powierzono więc siostrzeńcowi „króla chłopów”, panującemu wówczas na Węgrzech Ludwikowi z dynastii Andegawenów. Monarcha miał jednak poważny problem. Mimo dwukrotnie zawieranych związków małżeńskich, najpierw z Małgorzatą Luksemburską (krewną cesarza Karola IV), a później Elżbietą Bośniaczką nie doczekał się męskiego potomka. Taki stan rzeczy spowodował, że zapewnienie ciągłości rządów stało się dość trudne. Jego trzy córki z drugiej żony: Katarzyna, Maria i Jadwiga nie mogły odziedziczyć tronu. W Polsce prawo do tego posiadało wyłącznie potomstwo „po mieczu”, a nie „po kądzieli”- dziedziczyć mogli zatem mężczyźni z dynastii, nie córki. Rozwiązaniem okazało się zaproponowanie szlachcie polskiej przywileju. 17 września 1374 r. w Koszycach Ludwik Węgierski zwolnił rycerstwo z podatku od gruntów oprócz 2 groszy z łana. W zamian możni zgodzili się, aby po jego śmierci sukcesja przeszła na jedną z córek.
W kryjówce zabitego szefa kartelu narkotykowego znaleziono wizerunki sakralne
W niedzielnych homiliach biskupów w Meksyku nie zabrakło wczoraj odniesień do fali przemocy, która wybuchła w tym kraju po zabiciu Nemesio Oseguery, zwanego El Mencho, szefa kartelu narkotykowego Jalisco Nueva Generación. Poruszenie wywołało odnalezienie w jego kryjówce licznych wizerunków sakralnych. Kierujący diecezją Saltillo bp Hilario González García zdecydowanie potępił przywłaszczanie sobie symboli religijnych przez zorganizowaną przestępczość.
Ostro skrytykował fakt, że przestępcy i szefowie karteli używają obrazów religijnych do usprawiedliwienia swoich okropnych czynów. Nazwał to zjawisko „przewrotnym wykorzystaniem wizerunków sakralnych”. Za „totalną sprzeczność” uznał „szukanie ochrony Boga przy popełnianiu złych czynów”. Wezwał wiernych, by nie dali się zwieść, dodając, że „nie można mieszać wiary z przemocą czy handlem narkotykami”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
