Od 19 do 25 czerwca w kościele Świętej Trójcy w Będzinie można było oglądać wystawę poświęconą pamięci bł. księży Ludwika Gietyngiera i Maksymiliana Binkiewicza, prefektów pracujących w Zagłębiu w latach trzydziestych XX w. Papież Jan Paweł II podczas ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny ogłosił ich, wraz z 106 Męczennikami z okresu II wojny światowej, błogosławionymi.

Ks. Ludwika Gietyngiera i ks. Maksymiliana Binkiewicza łączyła nie tylko więź kapłańska. Ich losy były bardzo podobne, obaj pracowali w Zagłębiu z młodzieżą, obaj zginęli w młodym wieku z rąk hitlerowców. Postawa kapłanów stanowi piękne świadectwo o tym, że nawet w trudnych czasach wojennych można naśladować Chrystusa i czynić wiele dobra bliźnim.

Organizatorem wystawy poświęconej pamięci Błogosławionych był Oddział Akcji Katolickiej im. Adama Bilika działający przy parafii Świętej Trójcy w Będzinie. Na wystawie zaprezentowano zdjęcia Błogosławionych, pamiątkowe foldery, publikacje oraz wspomnienia mieszkańców Zagłębia, którzy zetknęli się z kapłanami w czasie, gdy pracowali w Będzinie i Sosnowcu.

Maksymilian Binkiewicz urodził się 21 lutego 1908 r. w Żarnowcu. 21 czerwca 1931 r. z rąk bp. Teodora Kubiny otrzymał święcenia kapłańskie. Pracował przeważnie wśród młodzieży i nauczycieli w Krakowie, Sosnowcu, Wieluniu. Jak wspominają osoby, z którymi się zetknął, był człowiekiem modlitwy i wielkiej gorliwości apostolskiej. W październiku 1941 r. został aresztowany przez policję niemiecką. Umieszczono go w obozie w Konstantynowie k. Łodzi, a następnie przewieziono do obozu koncentracyjnego w Dachau. W obozie, mimo okrutnego traktowania, dawał wszystkim przykład cierpliwości i życzliwości. Wobec współwięźniów odznaczał się wielką dobrocią i miłością. Pobity przez strażnika zmarł 24 czerwca 1942 r.

Ludwik Gietynger przyszedł na świat 16 sierpnia 1904 r. w Żarkach k. Częstochowy. 25 czerwca został wyświęcony na kapłana. Święceń udzielił mu, podobnie jak Binkiewiczowi, bp Teodor Kubina. Pracował jako duszpasterz i wychowawca m.in. w parafii w Strzemieszycach. Był prefektem w szkołach powszechnych i średnich w Będzinie i Częstochowie. Pełnił posługę kapelana w domu zakonnym Sióstr Zmartwychwstanek w Częstochowie i dyrektora Gimnazjum Biskupiego w Wieluniu. Duszpasterzował jako proboszcz w Raczynie. Pracę przerwało mu aresztowanie 6 października 1941 r. Podobnie jak Binkiewicz, najpierw trafił do obozu w Konstantynowie, a następnie został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Poniósł śmierć z ręki obozowego strażnika w grudniu 1941 r.