Nieznany twórca wyeksponował na frontowej ścianie rzeźby Matki Bożej i Najświętszego Serca Pana Jezusa. Z boku, po prawej stronie są figury św. Franciszka i św. Anny, a po lewej – św. Kunegundy i św. Stanisława, biskupa i męczennika. Napis na frontowej ścianie: „Fondatorowie Franciszek i Konegonda Młynarcykowie proszą o Zdrowaś Marya za dusze zmarłych” uświadamia, że fundatorzy postarali się m.in. o figury swych patronów.

Majowe wieczory

Gdy pytam, jaką rolę miała do spełnienia kapliczka, zajmujący się historią Olszowic Jarosław Raczek (organista z bazyliki Bożego Ciała w Krakowie) przypomina, że figury, krzyże, kapliczki są świadectwami wiary. Wznoszono je m.in., aby upamiętnić ważne wydarzenia czy osoby i aby się w takich miejscach modlić. – Gdy do kościoła było daleko, a wiosenne prace zatrzymywały ludzi na dłużej w polu, łatwiej było się zebrać przy kapliczce, w gronie najbliższych sąsiadów, aby wspólnie odprawić majówkę – wyjaśnia Jarosław Raczek i przytacza słowa Jana Wiktora: „W wieczory majowe odprawiano nabożeństwa pod nimi, kapliczkami, pokolenia klęczały… były pocieszycielem strapionych, ucieczką grzesznych, wspomożeniem zrozpaczonych”.

Mieszkanki Olszowic wróciły do zwyczajów swych babć, mam, cioć. Od kilku lat spotykają się przy kapliczce. Jeśli nie pada deszcz, to ok. 19.30 wspólnie się modlą. W chłodny, majowy wieczór spotykam grupkę kobiet. Majówkę zaczynamy od pieśni maryjnej. Słowa „Chwalcie łąki umajone…” brzmią pięknie pośród otaczających nas domostw, a kolejne wezwania litanii loretańskiej i maryjna pieśń na zakończenie szybują w niebo...

Świadectwo wiary

Panie modlą się przy kapliczce m.in. w maju i w czerwcu, a i w październiku, jeśli tylko pogoda pozwoli. – To czas spotkań, wspomnień, modlitwy – informuje p. Barbara. Siedząca obok p. Renata wyznaje: – Uwielbiam spotykać się z paniami, z ich strony doświadczam dużo życzliwości. Lubię słuchać wspomnień p. Władzi, która przypomina mi moją mamę. A p. Władzia stwierdza: – Dawniej nie zawsze był czas, żeby śpiewać dla Matki Bożej, a teraz jest, więc przychodzimy. Z kolei p. Janina zauważa: – Pieśni maryjne śpiewane w takim miejscu są jeszcze piękniejsze. Nieraz jest tak, że robimy coś w polu, a tu już się zbliża czas spotkania, no to szybko się człowiek przebiera i już idzie pod kapliczkę. Jak nie pójdzie, to mu czegoś brakuje.

– Przede wszystkim oddajemy hołd Panu Jezusowi, czcimy Maryję, naszą orędowniczkę, to nas jednoczy. Spotkania przy kapliczce to sposób okazania wdzięczności Bogu za to, co mamy – zaznacza p. Renata. A p. Wanda wyznaje: – Przypominam sobie, jak to było dawniej i cieszę, się, że ten zwyczaj wrócił. Z kolei p. Monika podkreśla: – To nasze świadectwo wiary. Poza tym, kto śpiewa, ten dwa razy się modli. Pamiętamy też, co Pan Jezus powiedział, że gdzie dwóch albo trzech się modli, tam On jest z nimi.

Modlitwa o remont

Panie przyznają, że wśród ich intencji jest i modlitwa o remont kapliczki. – Chcieliśmy najpierw we własnym zakresie to zrobić, ale nie wolno – informuje p. Barbara. Dodaje, że na podanie, złożone do urzędu gminy w Świątnikach, przyszła odpowiedź odmowna. – Może znajdą się osoby, które nam pomogą ten remont przeprowadzić – marzą głośno moje rozmówczynie i przyznają, że bardzo im zależy na zachowaniu piękna tego pomnika wiary kolejnych pokoleń mieszkańców Olszowic. Wierzę, że kapliczka, która przez 120 lat wrosła w krajobraz Olszowic, pozostanie jego częścią!