Odpowiedzią stają się bale Wszystkich Świętych – radosne spotkania, które pokazują najmłodszym, że świętość nie jest smutna ani odległa, ale jest pełna światła, uśmiechu i życia.

Droga dla każdego

– Świętość to droga dla każdego z nas. Jesteśmy zaproszeni, by naśladować tych, którzy kochają Boga, bo święty to nie ktoś, kto nie żyje, ale ktoś, kto właśnie żyje w pełni – na wieki przebywa z Bogiem – mówi ks. Sebastian Kosecki, wikariusz parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Zawierciu. Kapłan podkreśla, że święci zostali wyniesieni na ołtarze nie za same zasługi, lecz za bezgraniczną miłość, jaką obdarzyli Boga. To właśnie miłość, przeżywana na co dzień, czyni człowieka świętym. – Święty to ktoś, kto pozwolił się Bogu ukochać i tą miłością przemienia świat – dodaje ks. Kosecki i zachęca, by w codzienności naśladować świętych przez dobro, cierpliwość i radość życia.

Bal, który przyciąga

Daria Podgórska, właścicielka jednej z firm animacyjnych w archidiecezji częstochowskiej, animatorka z wieloletnim doświadczeniem, od prawie dekady obserwuje, że bale Wszystkich Świętych przyciągają coraz więcej szkół, przedszkoli i parafii. – Świętość może być atrakcyjna. Dzieci bawią się, tańczą, śpiewają, rozwiązują zagadki i poznają życiorysy świętych oraz błogosławionych patronów. Uczą się, że można być radosnym i dobrym, tak jak oni – mówi Podgórska.

W archidiecezji częstochowskiej w tym roku bale Wszystkich Świętych odbywają się m.in. w parafiach: w Lubojnie, Żytnie, Pławnie, Gorzkowie-Trzebniowie, Zawierciu oraz w wielu parafiach Częstochowy. Dzieci przebierają się za aniołów i świętych, ale nie o kostium tu chodzi – ważne jest to, że poznają życiorysy patronów, ich wybory i codzienne zmagania. – To wcielanie w życie słów z wyznania wiary: „wierzę w świętych obcowanie”. Święci pomagają nam w codziennych trudnościach, ich przykład nas pociąga, a oni sami mogą stać się naszymi przyjaciółmi – dodaje animatorka.

Radość zamiast grozy

Współczesny świat chętnie kopiuje zachodnie wzorce, w tym coraz popularniejsze Halloween. Z pozoru niewinna zabawa „cukierek albo psikus”, stroje duchów i diabełków mogą wydawać się niegroźne, ale faktycznie – jak przypominają duszpasterze – kryją w sobie poważne zagrożenie duchowe. – Zło istnieje naprawdę, a szatanowi zależy na tym, by odciągać nas od Boga – podkreśla ks. Kosecki. – Halloween oswaja ze strachem i ciemnością, podczas gdy wiara pokazuje, że radość i światło są mocniejsze niż mrok. Dlatego bal Wszystkich Świętych staje się niezwykle cenną alternatywą dla rodziców, nauczycieli i duszpasterzy – radosną katechezą o niebie i świętości. Pokazuje dzieciom, że można się bawić w duchu Ewangelii, ucząc się dobra, a nie strachu.

Ewangelia i sztuczki?

W tym roku Daria Podgórska zaprosiła do współpracy przy balach w archidiecezji częstochowskiej s. Małgorzatę Krzymkowską, klaweriankę z Podkowy Leśnej, która w niecodzienny sposób łączy zabawę z przekazem Ewangelii. – To się zaczęło we Włoszech, kiedy posługiwałam w okolicach Turynu. Miałam zapał do rozśmieszania innych, do robienia za klauna. Podczas jednego z pokazów matka generalna powiedziała mi, że śmiech to za mało, że trzeba w tym znaleźć przesłanie. Wpisałam więc w wyszukiwarkę „Ewangelia za pomocą zabawy” – i tak trafiłam na siostrę franciszkankę, która nauczyła mnie, jak łączyć iluzję z Dobrą Nowiną. Tą drogą szedł już św. Jan Bosko – przybliżał dzieciom Boga przez radość i prostotę – opowiada s. Małgorzata. Podczas balów Wszystkich Świętych siostra wykonuje symboliczne „sztuczki ewangeliczne”. – Dziecko ma w rękach np. białą chusteczkę – symbol czystej duszy. Wkłada ją do worka i wyciąga zaplamioną, co oznacza nasze grzechy. Potem wyjmuje czarną – znak grzechu ciężkiego. Ale Bóg nas zaskakuje swoim przebaczeniem. Gdy idziemy do spowiedzi, z worka wychodzi znów biała chusteczka. To znak Bożego miłosierdzia – tłumaczy. Jak podkreśla, podczas pokazów używa słów „iluzja” lub „sztuczka”, a nie „magia”, by nie wywoływać u dzieci niewłaściwych skojarzeń. – Ważny jest dialog z dzieckiem. To nie tylko zabawa, to katecheza o Bogu, który zawsze daje drugą szansę – dodaje z uśmiechem.

Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera, do którego należy s. Małgorzata, od lat wspiera misje na całym świecie. – Ofiary zbierane podczas moich występów i katechez trafiają do Rzymu, gdzie siostry decydują, komu najbardziej są potrzebne środki. To konkretna pomoc dla misjonarzy – wskazuje klawerianka.

Dla niej samej bal Wszystkich Świętych ma głęboki wymiar duchowy. – To, co niesie się z Zachodu, mówi o strachu i śmierci. Bal Wszystkich Świętych przypomina, że święci są z nami, wstawiają się za nami i możemy na nich liczyć. Wybierając świętego przyjaciela, pokazujemy, że jego droga może być naszą drogą. Moją codzienną inspiracją jest św. Charbel – wyznaje s. Małgorzata.

Radość, która przemienia

Bal Wszystkich Świętych to coś więcej niż wieczór kostiumowy – to żywa katecheza o niebie, miłości i nadziei. W atmosferze muzyki, tańca i zabawy dzieci uczą się, że radość i wiara mogą iść w parze. Uświadamiają sobie, że święci to ludzie tacy jak oni – zwyczajni, ale z niezwykłą miłością do Boga.

Warto już dziś zadać sobie pytanie: czy wybieramy w naszym życiu drogę świętości – i czy takiej drogi uczymy nasze dzieci? Bo świętość jest dla każdego. A bal Wszystkich Świętych jest pięknym przypomnieniem, że radość i dobro mają Boże źródło. To czas, kiedy niebo staje się bliskie, a święci – tak zwyczajnie ludzcy – tańczą razem z nami.