28 czerwca br. miało miejsce jubileuszowe spotkanie maturzystów LO im. H. Sienkiewicza - rocznik 1953 r., którzy przybyli na tę uroczystość z całej Polski i zagranicy. Powitaniom i radościom nie było końca. Inaugurację uroczystości poprzedziła Msza św., którą odprawił w kościele farnym bp Stefan Moskwa, absolwent z 1953 r. Swoją homilię rozpoczął cytatem z wiersza K. I. Gałczyńskiego:

Ileż to lat, ileż to lat trzeba chodzić
Po dniach, po nocach, po piętrach,
Do ilu łomotać drzwi, w ilu szukać książkach,
Aby znaleźć jakieś jedno zdanie,
Które do serca komuś wejdzie i zostanie.

Rozwijając powyższą myśl mówił o wielkiej roli Alma Mater w życiu każdego z nas. Wskazał, że szkoła była drogowskazem do dalszego życia. Ten drogowskaz porównał z życiem Matki Bożej, naszej przewodniczki na ziemskiej drodze do życia wiecznego. Stąd nasze matki: Matka Boża, matka rodzicielka i szkoła są dla nas wzorem i siłą przewodnią. Do nich powinna być kierowana nasza pamięć i uczucia pełne wdzięczności.
Po Mszy św. uczestnicy spotkania udali się do sali liceum, gdzie odbyła się część oficjalna. Po powitaniu przez organizatorów spotkania, dyr. Liceum mgr Robert Szura przedstawił rozwój szkoły, jej osiągnięcia oraz rolę, jaką wypełniała w edukacji wielu pokoleń młodzieży. Dla nas spotkanie po 50 latach zapisało się wielkim przeżyciem. Radość sprawiła, że odmieniliśmy się wewnętrznie. Stało się tak jakby nie było tych 68 lat z 50-letnim bagażem doświadczeń życiowych u dojrzałych ludzi. Wszyscy stali się tak jak dawniej uczniami.
Przybyło nas 30 osób z dwóch równoległych klas. Po kolei każdy przedstawił dzieje własnego życia. Okazało się, że nikt go nie zmarnował. Niemal wszyscy ukończyli studia wyższe piastując odpowiedzialne stanowiska we wszystkich sferach życia publicznego. Posiedli również największy kapitał, jaki człowiek może zgromadzić, założyli rodziny, mają dzieci, wnuki, własne domy i mieszkania.
Przywołaliśmy też pamięć nieżyjących kolegów. Odczytaliśmy interesujące wspomnienia kolegi z Chicago, skierowane do nas i dyktowane wielkim poczuciem humoru na tle zdarzeń szkolnych. Po wspólnym obiedzie odwiedziliśmy groby naszych profesorów i złożyliśmy kwiaty okazując tym pamięć za to, że oddali nam swe serca, przekazując wiedzę i swoje doświadczenia. Wymienię naszych wychowawców: Piotra Lwa, Stanisława Reizera, Ludmiłę Taklińską, Jadwigę Kleczkowską, a z grona profesorów: Jana Marszała, Karola Ślusarza, Jana Domkę, Salomeę Smagowicz, Jadwigę Zasławską, Stanisławę Gabriel, Franciszka Naroga, Bronisława Nadolskiego, dyr. Mariana Pałczyńskiego i ks. Antoniego Szpilę.
Spotkanie zakończyło się uroczystą kolacją. Wszyscy biorący udział w spotkaniu przekazali na rzecz Stowarzyszenia Wychowanków Liceum im. H. Sienkiewicza przekaz pieniężny na wsparcie finansowe młodzieży z biednych rodzin.
Wyrażam przekonanie i mam nadzieję, że to przypomnienie będzie wyrazem pamięci i małym hołdem złożonym szkole, jej nieżyjącym profesorom za ich poświecenie w dzieło kształcenia i wychowania nas w trudnych latach kształtowania się nowej rzeczywistości.