Złość urodzie szkodzi, lepiej się pogodzić,
Szybko daj na zgodę, przebaczymy sobie!
(„Daj na zgodę”)

Aleksandra Polewska: - Czy złość naprawdę szkodzi urodzie?

Robert Friedrich: - Człowiek, który nie ma w sobie Ducha Świętego, chodzi smutny i ponury. A czy ktoś ponury ładnie wygląda? Człowiek pełen wiary promieniuje radością i szczęściem. Spójrzmy na Ojca Świętego: kiedy przyjeżdża, sama jego obecność sprawia, że chce nam się żyć, działać, komponować itp. W piosence Daj na zgodę chodziło właśnie o to. Bo co do samej urody, oczywiście, istotna jest uroda duszy. Człowiek się starzeje, kurczy, ale jego duch rośnie. Zatem - nie jest to piosenka o urodzie, tylko o tym, żeby uczyć się przebaczać.

- Przebaczenie może zadziałać na duszę jak balsam?

- Myślę, że tak. Brak przebaczenia niszczy od wewnątrz. Niszczy relacje z drugim człowiekiem, może zniszczyć małżeństwo, dzieci, rodzinę.

- A jeżeli ktoś nie zasługuje na moje przebaczenie, bo wyrządził mi ogromną krzywdę?

- A czy ty zasługujesz na to, by Bóg ci przebaczał? Nikogo nie krzywdzisz?

- Dlaczego śpiewacie: SZYBKO daj na zgodę? Czy ta szybkość ma jakieś znaczenie?

- Nikt z nas nie wie, w której chwili odejdzie ze świata. Umierają nie tylko ludzie starzy, ale również młodzi. Nawet dzieci. Dobrze zatem jest być pogodzonym z ludźmi. Przebaczenia nie ma sensu odkładać na później. To zawsze wiąże się z pewnym ryzykiem.
Wojna jest zła, wojna jest zła,
Nieważne nie, kto rację ma.
(„Wojna jest zła”)

- Czy każda wojna jest zła? Nawet taka, w której broni się praw niewinnych ludzi, np. zaatakowanych przez Osamę bin Ladena? A wojna w Iraku?

- Myślę, że aby doświadczyć wojny, nie trzeba jechać do Iraku. Wystarczy spojrzeć na to, co dzieje się w naszych domach. Tam bardzo często wybuchają wojny. I to nie jest dobre. Ojciec Święty mówi, że wojna nie jest dobrym sposobem na rozwiązywanie problemów. Ani tych domowych, ani takich jak w Iraku, Afganistanie czy gdziekolwiek indziej. Po co tracić życie na kłótnie, na wojny? Każda wojna jest zła, bo w każdej zabija się ludzi, niszczy ich.
Nie wiem, jak to się stało,
Mleka pilnowałem - ono wykipiało.
Nie wiem, jak się to dzieje, im bardziej się staram -
Tym więcej rozleję!
(„Chciałem dobrze”)

- Mówi się, że dobrymi chęciami wybrukowane jest piekło. Czy ta piosenka jest usprawiedliwianiem życiowych nieudaczników?

- Tekst piosenki napisałem w oparciu o List św. Pawła. Jest tam fragment, z którego wynika, że człowiek jest biedny: chce robić dobrze, a robi źle. Nikt z nas sam z siebie nie jest w stanie wypełnić Dziesięciu Przykazań, mimo że się stara. Jedynym sposobem, by jakoś się uratować, jest wołanie o pomoc do Jezusa. Jeżeli ktoś wypełnia Dekalog, to już jest na drodze do świętości. A jeśli ktoś widzi, że nie potrafi, niech wzywa Jezusa. Taki jest sens tej piosenki. Jest tam refren: Chciałem dobrze, robię źle, a Ty ciągle jeszcze kochasz mnie. Bóg kocha każdego człowieka mimo wszystkich jego słabości. To nie jest konkurs, w którym są lepsi i gorsi, i tych lepszych Bóg kocha bardziej, gorszych mniej.
Nie lękaj się, nie lękaj się!
Jestem przy tobie cały dzień!
(„Nie lękaj się”)

- Czy Bóg jest przy człowieku także w dniu, w którym spotyka go coś złego, np. wyrzucają go z pracy, umiera mu ktoś bliski?

- Sądzę, że przede wszystkim w takim dniu Bóg jest przy człowieku. On jest dobrym Ojcem i czuwa nad każdym swoim dzieckiem. Sam jako ojciec wiem, że kiedy dzieci mają trudności, pomagam im najbardziej. Kiedy radzą sobie - cieszę się, że im się układa. Tak samo jest, gdy ludzie tracą pracę, mają trudności, kłopoty w małżeństwie, ich dzieci chorują... Wtedy Bóg najbardziej pomaga. Tylko: czy my chcemy Jego pomocy? Dziś wielu ludzi mówi, że jej nie potrzebuje. I cierpi dalej.
Wracaj! Szybko wracaj!
Kto ważniejszy: ja czy praca?
(„Weź mnie na ręce”)

- Ty też dużo pracujesz. Jak znajdujesz czas dla swoich dzieci?

- Ostatnio ograniczyłem pracę wyłącznie do „Arki Noego”. I właściwie stale przebywam z rodziną, nawet kiedy nagrywam, bo dzięki technice studio nagrań można mieć także w domu. Jestem w tej idealnej sytuacji, że jestem fizycznie obecny w domu. Obym był jeszcze obecny duchem! Kiedy człowiek pracuje - nawet w domu - jest wyłączony i nie ma czasu dla drugiego. Ale staram się i uczę. Piosenkę Weź mnie na ręce adresowałem również do siebie samego.