Ks. Piotr Galek
- Otrzymać taki medal, to wielki zaszczyt i honor...
- Z pewnością. Przyjąłem go, zgodnie z tym, do czego zachęcał ks. redaktor Ireneusz Skubiś, w imieniu wszystkich związanych z Niedzielą. Wraz z grupą ludzi zajmuję się dystrybucją Niedzieli. Medal, którym czuję się zaszczycony, traktuję jako wyróżnienie dla wszystkich zaangażowanych w rozprowadzanie naszego tygodnika.
- Księdza wysiłek jest pracą trochę od kuchni. Nie widać go na pierwszych stronach, ale gdyby coś nie zadziałało widać byłoby natychmiast, bo gazeta nie dotarłaby do rąk Czytelnika. Czy trudno pracuje się w dystrybucji?
- Trudne były początki. Sami do końca nie wiedzieliśmy jak to zorganizować. W tej chwili, kiedy są zaangażowane o to odpowiedzialne osoby, z panią Elżbietą na czele, i każdy wie, co konkretnie ma robić, ja właściwie tylko czuwam nad całością. Gdy zdarzają się sytuacje trudne, kiedy komuś zepsuje się samochód, ktoś nie dojedzie, utknie w korku, to nie panikujemy, ale szukamy rozwiązań.
- Od momentu przylotu „Niedzieli” do Chicago do chwili, gdy tygodnik trafia do rąk czytelników jest daleka droga. Czy mógłby ksiądz opisać jej etapy?
- Proces dystrybucji zaczyna się od momentu otrzymania drogą internetową dokumentów przewozowych. Z nimi udajemy się na lotnisko. Tu czeka nas kilka procedur, zanim możemy udać się do wyznaczonego magazynu po odbiór tygodników. Obecnie, kiedy znamy już zwyczaje panujące na lotnisku, wiemy o której godzinie najlepiej przyjeżdżać, w którą kolejkę się ustawiać, a którą omijać, proces ten idzie dość sprawnie. Bywało, że na początku czekaliśmy czasem i cztery godziny zanim gazety znalazły się w aucie.
- Gazety są już załadowane, no i co dalej?
- Zwykle odbieramy je dwoma samochodami, aby od razu rozwieźć je do naszych głównych punktów dystrybucyjnych: na północy, południu i zachodzie Chicago. Stąd nasi kierowcy rozwożą je do punktów sprzedaży, my zaś wysyłamy paczki z prenumeratą do innych stanów.

* * *

Elżbieta Mikowska-Ceisel
- Z „Niedzielą w Chicago” jesteś związana właściwie od początku...
- Tak, i od samego początku zajmuję się dystrybucją i tym wszystkim, co wiąże się z rozprowadzaniem tygodnika nie tylko w archidiecezji chicagowskiej, ale także w innych stanach USA.
- Ile egzemplarzy tygodnika każdego tygodnia przechodzi przez Twoje ręce?
- Przeciętnie dwa tysiące, ale te liczby zmieniają się. Mniej sprzedajemy latem, w sezonie urlopowym, kiedy wielu wyjeżdża z Chicago, więcej, kiedy na dworze zaczyna robić się ciemno i zimno. Jeszcze więcej w okresie świątecznym, kiedy każdy chce mieć na stole gazetę religijną.
- Wiem, że wysyłacie „Niedzielę” do innych stanów, dokąd?
- Tak, wysyłamy ją do Texasu, na Florydę, do Nowego Jorku, do Indiany.
- Na co dzień pracujesz jako sekretarka bp. Paprockiego, wychowujesz syna. Wiem, że zajęć Ci nie brakuje. Czy łatwo przychodzi Ci godzić to wszystko?
- Rzeczywiście, na brak zajęć nie narzekam. Przyznam, że rozprowadzanie tygodnika bywa stresujące, gdyż wymaga wielkiej punktualności. Trzeba wszędzie być na czas, aby wszystkie trybiki tej maszyny, jaką jest dystrybucja, zgodnie zadziałały. Także i moja praca wymaga dużej skrupulatności, terminowości. Rekompensatą jest jednak poczucie dobrze spełnionego obowiązku, kiedy pomimo zmęczenia i czasami zniechęcenia wszystko dobrze funkcjonuje.

* * *

Ks. Andrzej Bartos
- Podobno sprzedaż „Niedzieli” w księdza parafii bije rekordy?
- Co dwudziesty egzemplarz rozprowadzany w Chicago jest sprzedawany u nas.
- Można więc powiedzieć, że istotnie pracuje Ksiądz na medal, a ten z Częstochowy został uczciwie przyznany.
- Z wielką radością przyjąłem to medalowe wyróżnienie, ale jestem świadom, że należy się on wszystkim, którzy kupują i czytają Niedzielę. To czytelnicy współtworzą tygodnik. A ponieważ trudno byłoby wręczyć tak wielką ilość medali, więc przyjąłem go w imieniu wszystkich czytających.
- Czy jest jakiś sposób na sprzedaż tak wielu egzemplarzy tygodnika?
- Powtarzam moim parafianom w niedzielę, że jeśli nie kupią, to przeczytam im cały numer, a wtedy nie zdążą na obiad. Więc wolą zakupić i przeczytać w domu. A poważnie - zachęcamy, wybieramy ciekawe rzeczy, akcent kładziemy na wkładkę chicagowską, pokazujemy barwne zdjęcia. Mamy już wielu stałych czytelników, ale są i tacy, którzy kupują, bo zainteresują się konkretnym artykułem. Bywa tak, że przeczytają cały numer, a potem już kupują zawsze.
- Widać u Księdza wielkie zaangażowanie...
- Niedziela jest pismem wiarygodnym, jest to jedyne czasopismo, które nam przychodzi z pomocą. Bardzo wygodne jest to, że jest dostarczana do parafii, można powiedzieć - gazeta z dostawą do domu.
- Domyślam się, że rozmawia Ksiądz z czytelnikami. Co ludzie o nas mówią?
- Najmilszą reakcją, z którą się spotykam, było stwierdzenie, że moi parafianie nie wyobrażają sobie niedzieli bez Niedzieli.

* * *

Ks. Adam Galek - redaktor odpowiedzialny edycji chicagowskiej
- Na początku proszę przyjąć gratulacje od wszystkich swoich współpracowników, a także zapewnienie, że razem z Księdzem bardzo cieszymy się z medalu. Poniekąd jest to wyróżnienie dla wszystkich związanych z redakcją.
- I właśnie tak je przyjąłem. Cieszę się, że zaistniała edycja chicagowska i cieszę się, że mogę uczestniczyć w jej powstawaniu. Swoją pracę dla Niedzieli traktuję jako zadanie, które mi Pan Bóg wyznaczył. Praca w piśmie katolickim jest pracą ewangelizacyjną, a ewangelizacja jest zadaniem każdego księdza. Kiedy nadarzyła się okazja, by głosić Ewangelię na ziemi amerykańskiej wśród Polonii poprzez tygodnik katolicki, z radością ją podjąłem. Pragnę dzięki niej spłacić Panu Bogu dług, który zaciągnąłem poprzez moje studia w Polsce i pracę wśród wielu ludzi. Oczywiści, gdybym nie miał pomocników niewiele sam bym zrobił. Dlatego pragnę podziękować wszystkim, którzy przyczyniają się do redagowania naszej wkładki. Na medal „Mater Verbi” zapracowaliśmy wszyscy razem.
- Wręczone dziś medale przywiózł Ksiądz z Polski, gdzie uczestniczył Ksiądz w pielgrzymce „Niedzieli”. Proszę powiedzieć kilka słów na temat tego wydarzenia.
- Była to pielgrzymka, która ma miejsce raz w roku w Częstochowie, bo tam jest centrala Niedzieli, tam Matka Boża nas wszystkich zbiera w okolicy Dnia środków społecznego Przekazu. Właśnie wtedy przyznawane są medale za zasługi, za współpracę, za życzliwość.
- To chyba duże przeżycie spotkać u tronu Jasnogórskiej Pani ludzi, którzy w różnych miejscach świata służą tej samej sprawie?
- Jestem bardzo szczęśliwy, że tam mogłem być. Udało mi się spotkać kolegów z dawnych lat, z którymi studiowałem, a o których nie wiedziałem, że współpracują z Niedzielą. Przekonaliśmy się, że Niedziela jest spoiwem łączącym.
- Jakie zadanie ma spełnić „Niedziela” w Chicago?
- Chciałbym, aby czytelnicy, którzy biorą do ręki Niedzielę znaleźli w niej treści służące formacji religijnej, aby mogli przez to rozwijać swe życie religijne, aby nasz tygodnik pomagał w drodze do świętości.
- Co niech się stanie. Serdecznie dziękuję za rozmowę.