Jesienią 1956 r. bp Michał Klepacz przyjął do diecezji łódzkiej zakonników Zgromadzenia Męki Jezusa Chrystusa. Pasjoniści zamieszkali wiosną 1957 r. na Teofilowie, wśród cywilnych mieszkańców i uprawnych pół łódzkiego przedmieścia. Podjęli starania o wybudowanie własnego klasztoru, który przez wiele lat służył im za mieszkanie i był udostępniany miejscowej ludności na wspólną modlitwę.
Pasjoniści zaczęli posługę duszpasterską, wiedząc, że władze miasta zamierzają na Teofilowie powołać do życia wielkomiejskie osiedle. Wraz z osiedlem rozwijała się kaplica klasztorna, która z czasem stała się kościołem. Po uzyskaniu pozwolenia władz miejskich, bp Józef Rozwadowski w 1972 r. powołał do istnienia pierwszą na Teofilowie parafię pw. Matki Bożej Bolesnej, powierzając funkcję proboszcza o. Janowi Wszędyrównemu. Zakonnicy zaczęli myśleć o wybudowaniu świątyni, która byłaby w stanie obsłużyć 50-tysięczną parafię. Po wielu trudach, staraniem pasjonistów i mieszkańców Teofilowa, został wybudowany kościół, zgodnie z projektem zatwierdzonym przez władze lokalne, w którym pierwszą Mszę św. odprawiono w 1976 r. Bryłę zewnętrzną oraz wnętrze świątyni doskonalono i upiększano przez następnych 30 lat, po dwukrotnym podziale parafii, z której wyłoniły się dwie nowe wspólnoty pw. Miłosierdzia Bożego oraz Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny (Klaretyni). Obecnie nadszedł czas na uroczyste poświęcenie pierwszego teofilowskiego kościoła. Uroczystość ta zainauguruje obchody 50. rocznicy przybycia Pasjonistów do Łodzi. W Poniedziałek Wielkanocny, 17 kwietnia o godz. 11.30 metropolita łódzki abp Władysław Ziółek dokona aktu konsekracji kościoła pw. Matki Bożej Bolesnej.
Na tę uroczystość, tak bardzo związaną z historią Kościoła łódzkiego, serdecznie zapraszam mieszkańców Łodzi.
Wyrazy współczucia i zapewnienie o modlitwie przekazał Leon XIV w telegramie, wystosowanym po katastrofie przepełnionego promu na jeziorze Kariba w Zimbabwe.
Informację o katastrofie Papież przyjął z „głębokim smutkiem”. Powierza miłosierdziu Bożemu dusze zmarłych i przesyła wyrazy współczucia osobom, które utraciły bliskich i znajomych.
Uroczystości w "wietnamskim Lourdes" przyciągnęły tłumy wiernych
Ponad 200 tys. wiernych przybyło z całego Wietnamu i z zagranicy do narodowego sanktuarium Matki Bożej w La Vang. Miejsce nazywane „wietnamskim Lourdes” przypomina historię prześladowanych chrześcijan, którzy ponad dwa wieki temu szukali schronienia w dżungli. „Dla Wietnamczyka pielgrzymka do La Vang oznacza dosłownie powrót do domu, do Mamy” – mówi o. Francis Cuong.
Od 13 do 15 sierpnia sanktuarium w La Vang w archidiecezji Hué stało się miejscem jednej z największych katolickich pielgrzymek w Wietnamie. Wierni przybyli z północy, południa i centrum kraju, a także ze wspólnot wietnamskich żyjących poza jego granicami. Według miejscowego Kościoła było ich ponad 200 tys.
Z okazji jarmarku przygotowano książkę Ob fidelium salutem. Z dziejów konwentu dominikanów w Nowym Żmigrodzie autorstwa lokalnych historyków: Daniela Nowaka i Mariusza Skiby. Na wydarzenie został również zaproszony dominikanin o. Tomasz Kalisz OP, który głosił homilie podczas niedzielnych Mszy świętych w kościele parafialnym w Nowym Żmigrodzie. Tego samego dnia o godz. 18.00 odbył się panel dyskusyjny poświęcony wydanej publikacji. Wzięli w nim udział: wójt Gminy Nowy Żmigród – Grzegorz Bara, jeden z autorów książki – Daniel Nowak, historycy: o. Tomasz Kalisz OP i ks. dr hab. Sławomir Zych oraz proboszcz parafii – ks. Stanisław Szajna.
Klasztor dominikanów w Nowym Żmigrodzie został erygowany na mocy bulli papieża Jana XXII z 1 marca 1331 r., której oryginał przechowywany jest w Archiwum Polskiej Prowincji Dominikanów w Krakowie. Ze względu na pograniczne położenie ziemi żmigrodzkiej konwent pełnił ważną rolę misyjną wśród ludności ruskiej obrządku prawosławnego. Kościół klasztorny wraz z zabudowaniami zakonnymi znajdował się na terenie dzisiejszego Placu Kościuszki w centrum miejscowości. Świątynia początkowo nosiła wezwanie Podwyższenia Krzyża Świętego, a w późniejszym czasie otrzymała wezwanie Przemienienia Pańskiego. Konwent działał do 1788 r., kiedy został skasowany przez władze austriackie po I rozbiorze Polski. Kościół i zabudowania klasztorne zostały następnie rozebrane. Część wyposażenia – ołtarze, obrazy oraz sprzęty liturgiczne – zachowała się do naszych czasów i znajduje się obecnie w kościołach w Nowym Żmigrodzie, Starym Żmigrodzie oraz Osieku Jasielskim.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.