W Międzynarodowym Roku Wolontariatu szczególnie uroczyście obchodzono święto wolontariuszy, które przypada 5 grudnia. Jak co roku, na gali w Teatrze Muzycznym zgromadzili się wolontariusze z terenu województwa lubelskiego oraz pracownicy i podopieczni różnych instytucji i stowarzyszeń, na co dzień korzystający z pomocy tych, którzy dzielą się z innymi swoimi umiejętnościami, czasem i sercem. Podczas spotkania, ubogaconego koncertem zespołu „Czerwony Tulipan”, skeczami kabaretu „Świerszczychrząszcz” oraz układami tanecznymi formacji UDS, przyznano nagrody, wyróżniania oraz tytuł „Wolontariusza Roku Lubelszczyzny 2011”.

Wolontariusz to anioł

Konkurs, organizowany od lat przez Centra Wolontariatu, daje szansę prezentacji ciekawych sylwetek wolontariuszy, wyjątkowych akcji wolontarystycznych oraz możliwość refleksji na temat tej formy działalności, która intensywnie się rozwija. - Różnorodność obszarów społecznych, w których pracują wolontariusze, pojawiające się nowe role i funkcje, które mogą pełnić sprawiają, że wolontariat w naszym kraju staje się szalenie barwny. Fakt ten zainspirował nas, aby wśród wolontariuszy działających na terenie Lubelszczyzny poszukać tego, którego można postawić innym za wzór. Wzór, który będzie inspirował i motywował pozostałych. Taki powinien być Wolontariusz Roku Lubelszczyzny - mówiła Justyna Orłowska z Centrum Wolontariatu.
Spośród setek osób, wspomagających dzieci i młodzież, chorych i niepełnosprawnych, bezdomnych i bezrobotnych, do udziału w konkursie zgłoszono zaledwie niewielki procent wolontariuszy. - Bo my nie pomagamy innym dla sławy i rozgłosu - podkreślała młodzież z II LO w Lubartowie, o której nikt nie mówi inaczej, jak „Anioły z Lubartowa”. Szkolny Klub Wolontariusza został wyróżniony nie tylko za pracę na rzecz miasta, ale też za pomoc międzynarodową, m.in. dzieciom ze Lwowa. - Cały Lubartów jest „miastem aniołów” - mówiła Justyna Świderska-Niedobit, opiekunka klubu. - Chyba każdy uczeń naszej szkoły był w mniejszym lub większym stopniu zaangażowany w nasze działania. Dziękuję wolontariuszom, bo kiedy jest bardzo trudno, to oni mówią: damy radę. I dajemy radę - podkreślała nauczycielka, wyrażając nadzieję, że planowany na wiosnę wyjazd z pomocą do Nowosybirska również dojdzie do skutku.
Specjalne podziękowania odebrali ponadto wolontariusze akcji „Wolontariackie Tournée” oraz „Dzień dziecka w dobrym towarzystwie”, a także Anna Łukasiak ze Studia Tańca UDS za choreografię do teledysku „Razem”, zrealizowanego w ramach kampanii społecznej „Bo byłem przybyszem…” przez Centrum Wolontariatu i Telewizję Polską oddział w Lublinie.

Zawsze potrzebni

Podczas koncertu zostały wręczone nagrody i wyróżnienia w kilku kategoriach. W kategorii „pomoc społeczna” kapituła nagrodziła Ewelinę Florys, która opiekuje się starszą osobą; w kategorii „wolontariat seniorów” wyróżnienie otrzymała Mirosława Pietruszewska z Wielopokoleniowego Klubu Wolontariusza, działającego przy Lubelskim Uniwersytecie Trzeciego Wieku, emerytowana nauczycielka, która wolny czas nadal poświęca pracy z dziećmi i młodzieżą. - Dzieci, którymi się opiekujemy w świetlicach, pochodzą z rodzin niewydolnych wychowawczo. One bardzo potrzebują naszego wsparcia, a my potrzebujemy ich młodzieńczej radości i zapału - podkreślała laureatka.
W kategorii „wolontariat w szkole” statuetkę odebrali przedstawiciele Szkolnego Klubu Wolontariusza w Rykach. - Najważniejsze jest to, że pokazujemy naszemu środowisku, że w naszej młodzieży drzemie wiele dobra - mówiła Agata Okleja-Lewczyk, opiekunka klubu. Nagroda powędrowała też do „Koalicji dla Wilkowa”, która zwyciężyła w kategorii „wolontariat w środowisku lokalnym”.
Główną nagrodę i tytuł „Wolontariusza Roku Lubelszczyzny 2011” zdobyli uczestnicy i absolwenci programu „Wolontariusz kultury”, powstałego z potrzeby stworzenia sieci wolontariuszy współpracujących na stałe z lubelskimi instytucjami kultury, organizacjami pozarządowymi i artystami. Jak podkreślano w uzasadnieniu, grupa aktywnie działała w trakcie starań Lublina o uzyskanie tytułu Europejskiej Stolicy Kultury, współpracując przy wielu festiwalach i wydarzeniach kulturalnych. - Oni wyzwolili w sobie taką energię, że teraz trudno ich zatrzymać - mówił do laureatów Tomasz Rakowski, dyrektor lubelskiego oddziału Telewizji Polskiej, wręczając barwnej młodzieży zapracowaną nagrodę. - Kontynuujemy naszą akcję, bo zależy nam, by zainteresować wolontariuszy kulturą i pracą w instytucjach kultury na rzecz rozwoju Lublina i Lubelszczyzny - podkreślała Agata Will, opiekunka grupy z ramienia Warsztatów Kultury.
Dziękując wszystkim wolontariuszom za piękną pracę, wiceprezydent Lublina Monika Lipińska mówiła: - Oprócz tego, że świadczycie wymierną pomoc dla konkretnych grup: dzieci, osób starszych czy powodzian, to jest to dla was wspaniałe życiowe doświadczenie. Kultywujcie te wartości i korzystajcie z możliwości bezinteresownego pomagania innym.
Na ręce Jacka Wnuka, prezesa Centrum Wolontariatu, M. Lipińska przekazała Medal Prezydenta Miasta Lublina.

Blisko ludzi

- Na co dzień pomagamy dzieciom, zajmujemy im wolny czas, żeby nie wpadały w tarapaty. Pomagamy też osobom niepełnosprawnym i podopiecznym domów starców. Dla nas jest to wspaniała przygoda i ciekawa lekcja życia - mówiły Asia i Karolina z Kraśnika i podlubelskich Niemiec. - Od jakiegoś czasu pracuję w programie pomocy więźniom. Taka praca daje dużo satysfakcji; jest też wypełnieniem wezwania Jezusa do troski o drugiego człowieka. Ja akurat zainteresowałem się pracą z więźniami i osobami wychodzącymi na wolność. Szalenie zależy mi, by zarówno oni, jak i społeczeństwo, nie postrzegało więźniów jako osób drugiej kategorii; by jak najmniej z nich z powrotem trafiało za kratki - podkreślał student prawa. Z kolei Karolina z programu MOST, zajmującego się opieką dziećmi z najuboższych dzielnic miasta mówiła, że ta praca uczy ją tego, iż więcej szczęścia jest w dawaniu, niż w braniu.
Ks. Mieczysław Puzewicz, współzałożyciel Centrum Wolontariatu, podsumował spotkanie słowami: „Lubelski wolontariat to wielki kapitał, który trzeba wciąż rozwijać. W wolontariacie chodzi o to, żeby ludzie byli blisko ludzi. Wy jesteście. Jan Paweł II mówił kiedyś, że na całym świecie cierpi człowiek i woła o drugiego człowieka. Wy odpowiadacie na to wezwanie. Trzymajcie się blisko ludzi, to ma sens”.