KS. IRENEUSZ SKUBIŚ: - KUL to macierzysta uczelnia Księdza Kardynała. Tu Eminencja kończył studia, tu się doktoryzował, a potem wiele lat był profesorem teologii fundamentalnej. Dziś ta uczelnia wyróżnia Księdza Kardynała odnowieniem doktoratu, co jest bliskie rangą doktoratowi honoris causa, przyznawanemu jedynie osobom spoza danej uczelni. Jak Eminencja przyjął tę propozycję KUL-u?

KARD. STANISŁAW NAGY SCJ: - Pytanie jest dla mnie nieco krępujące, bo odpowiedzią może być tylko wyrażenie ogromnej wdzięczności Uczelni, która o mnie pamiętała. Oczywiście, jestem głęboko wzruszony i wdzięczny autorom pamięci o moim doktoracie. Wszystko, co działo się 50 lat temu - a były to czasy niełatwe - ożywiło się we mnie, nie może więc nie wzruszać i nie budzić wdzięczności.

- Czym dla Księdza Kardynała była i jest teologia?

- To była głęboka życiowa niespodzianka: móc zostać teologiem i wglądać w sprawy Boże w perspektywie tego, co Bóg o sobie powiedział. To jest dalszy ciąg wiary, który nie wszystkim się zdarza. Teolog ma obowiązek i szansę wnikania w prawdę o Bogu - nie o własnych siłach, ale w oparciu o prawdę objawioną. To ogromna przygoda i ogromna radość, która nakreśla sens życia, jego głębię i wielkość, oczywiście, na tle wielkości i ogromu miłosierdzia Bożego. Tak widziałem teologię zawsze i tak było w moim życiu.

- Jak Ksiądz Kardynał postrzega obecność polskiej teologii i polskich teologów pośród teologii i teologów Kościoła powszechnego?

- Tu trzeba dokonać pewnego rozróżnienia. Był czas, kiedy polska teologia stała bardzo wysoko i była wzorcowa. To czasy XVI i XVII wieku. Potem nastąpił okres jej upadku, który wiązał się także z niewolą narodu i z tymi ziemskimi warunkami, w których się Polska znalazła. Dlatego też nie uczyliśmy tak, jak uczono na Zachodzie, gdzie była pełna możliwość uprawiania autentycznej teologii. Myśmy się od teologów zachodnich uczyli, zwłaszcza w okresie ostatnim, tzn. w okresie okupacji jednej i drugiej. Czerpaliśmy od nich garściami teologię i musimy być wdzięczni ośrodkom teologicznym takim jak Rzym czy Insbruck, które nam pomogły teologię polską odnowić. I można powiedzieć, że na niektórych odcinkach poziom teologii europejskiej już osiągnęliśmy, a nawet trochę przodujemy, zwłaszcza ośrodki lubelski i warszawski.

- A jak przedstawiała się polska teologia na Soborze Watykańskim II?

- Na Soborze Watykańskim II polska teologia była praktycznie nieobecna, bo teologów polskich po prostu tam nie było. Niemniej jednak dobrze wykształceni byli nasi biskupi, często na uczelniach europejskich, dlatego też można powiedzieć, że reprezentowali oni dobrze teologię polską, czego przykładem był kard. Wyszyński, czy kard. Wojtyła, a także bp Michał Klepacz. Oczywiście, nie w takiej mierze, jak teologia francuska, belgijska czy niemiecka, ale jednak nasi biskupi nadążali za tym rytmem teologii zachodnioeuropejskiej, soborowej.

- Współpracował Ksiądz Kardynał z Ojcem Świętym Janem Pawłem II. Jak wyglądała ta współpraca na płaszczyźnie teologicznej?

- Jeżeli można mówić o pomaganiu Ojcu Świętemu, to może raczej w okresie przedpapieskim, kiedy jako krakowski kardynał uczestniczył w Soborze Watykańskim II. Ja byłem profesorem teologii fundamentalnej, on filozofem. Wówczas miał pewną potrzebę, ażeby uzupełnić swoje wiadomości z eklezjologii, i mogłem mu trochę pomóc. Potem, gdy był już papieżem, miał w Rzymie cały zespół doradców, z których doświadczenia naukowego korzystał. Na dobrą więc sprawę nie mogę sobie przypisać niczego, co by było moim wkładem w jego nauczanie...

- Ojciec Święty Benedykt XVI to także wspaniały teolog. Czy Eminencja zechciałby dopowiedzieć kilka słów do tej kwestii?

- Z wielką radością. Miałem okazję wypowiadać się w dwóch artykułach na temat teologii, teologiczności Ojca Świętego Benedykta XVI, w których usiłowałem pokazać przede wszystkim to, jak bardzo był wierny Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II, a poza tym - jak bardzo był i pozostał tu autorytetem, zawodowym teologiem. Jako kardynał uprawiał czynnie teologię, dużo pisał, uwzględniał bieżące doniesienia naukowe, ale i potem jego wypowiedzi jako papieża zawsze były bardzo głębokie. Widać, że jest to ktoś o pogłębionej wiedzy o Panu Bogu. Jego klasyczny typ teologii prezentują 2 tomy z zakresu chrystologii, które wydał jako kard. Ratzinger, a które są niezmiernie cenne i głębokie, pokazujące głęboko styl teologii naszego Papieża. Tak jak kiedyś jeden z papieży był papieżem, a równocześnie prawnikiem, tak obecny Papież będąc papieżem, pozostaje wielkim - jeżeli nie największym - teologiem współczesnym w Kościele katolickim.

- Wraz z zespołem „Niedzieli” serdecznie gratuluję Eminencji wyróżnienia przez Katolicki Uniwersytet Lubelski i życzę: Szczęść Boże! na dalsze lata twórczej pracy teologicznej.

* * *

ODNOWIENIE DOKTORATU

W dniu 15 czerwca 2012 r., obchodzonym jako święto patronalne KUL-u, odbyło się uroczyste odnowienie doktoratu kard. prof. Stanisława Nagyego SCJ. Odnowienie doktoratu jest szczególnym uhonorowaniem wybitnych absolwentów, wyrazem uznania dla owocnej pracy osoby wyróżnionej na rzecz społeczeństwa, nauki i kultury w Polsce i na świecie. Według statutu KUL-u, „Senat może dokonać uroczystego odnowienia doktoratu uzyskanego na Uniwersytecie wybitnym absolwentom, na wniosek rady wydziału, która nadała stopień doktora”. Kard. Stanisław Nagy uzyskał stopień doktora z zakresu teologii fundamentalnej w 1952 r. na podstawie rozprawy „Urząd nauczycielski w Kościele pierwotnym”.