Reklama

Aspekty

Czterdziesta pielgrzymka

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 37/2015, str. 1

[ TEMATY ]

muzyka

Ks. Adrian Put

Koncert ewangelizacyjny zespołu Full of Grace

Koncert ewangelizacyjny zespołu Full of Grace

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W niedzielę 6 września w sanktuarium Pani Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie odbyła się 40. Pielgrzymka Służby Liturgicznej i Ruchu Światło-Życie. Wcześniej, bo już od piątku, swój Diecezjalny Dzień Wspólnoty przeżywali animatorzy oazowych wspólnot dziecięcych i młodzieżowych. Na coroczne spotkanie przybyło blisko stu animatorów z całej diecezji. W sobotę dołączyły do nich pary animatorskie tegorocznych oaz Domowego Kościoła. Pielgrzymce przewodniczył bp Tadeusz Lityński. Szczególnymi gośćmi byli państwo Katarzyna i Paweł Maciejewscy z Poznania – para krajowa Domowego Kościoła.

Reklama

Wrześniową pielgrzymkę na odpust Narodzenia Najświętszej Maryi Panny zapoczątkował w 1976 r. ks. inf. Roman Harmaciński. Była to wówczas Diecezjalna Pielgrzymka Ministrantów. Ruch Światło-Życie swoje ogólnodiecezjalne spotkania w formie dni wspólnoty rozpoczął w 1978 r. Pierwszy w historii Diecezjalny Dzień Wspólnoty odbył się 28 maja 1978 r. w Rokitnie. W spotkaniu wzięło udział ponad 400 osób, w tym członków zarówno grup młodzieżowych, jak i kręgów rodzinnych. Natomiast dotychczasowa wrześniowa pielgrzymka służby liturgicznej do Rokitna została w 1980 r. pierwszy raz połączona z diecezjalnym Dniem Wspólnoty Ruchu Światło-Życie. Pielgrzymka rozpoczęła się w sobotę 6 września 1980 r. nocnym czuwaniem, w którym wzięło udział ok. 300 osób ze wspólnot rodzinnych i młodzieżowych Ruchu Światło-Życie. Od tego czasu przez wiele lat na święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny wspólnie pielgrzymowali ministranci i oaza. W 2003 r. ministranci rozpoczęli tradycję osobnej pielgrzymki służby liturgicznej do Paradyża, a we wrześniu do Rokitna pielgrzymuje ciągle Ruch Światło-Życie oraz grupy liturgiczne, pielgrzymi piesi z Sulęcina i Międzyrzecza, a także pątnicy indywidualni.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W tym roku animatorzy, którzy zgromadzili się już w piątek w Rokitnie, podsumowali dziecięce i młodzieżowe oazy wakacyjne oraz zaplanowali pracę rejonów i diakonii na najbliższy rok. Po raz pierwszy dołączyli do nich animatorzy małżonkowie i kapłani prowadzący oazy rodzin, którzy od soboty dokonali posumowania oaz małżeńskich. Ważnym doświadczeniem dla wszystkich zebranych była sobotnia Msza św., której przewodniczył ks. kan. Dariusz Orłowski – moderator Domowego Kościoła, a słowo Boże wygłosił ks. kan. Robert Patro – moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie.

Jubileuszowa pielgrzymka miała jeszcze jedną niespodziankę. Najstarsi uczestnicy wrześniowych spotkań w Rokitnie nie pamiętali, by główna Msza św. odbyła się w bazylice, a nie przy ołtarzu polowym. W tym roku pogoda zadecydowała o przeniesieniu uroczystości do bazyliki. Jednak – jak zauważył bp Tadeusz Lityński – tak musiała zaplanować sama Matka Boża, by w tę jubileuszową pielgrzymkę szczególniej przytulić się do jej cudownego oblicza.

Uczestnicy tegorocznej pielgrzymki najpierw uczestniczyli w adoracji Najświętszego Sakramentu i spotkaniu z parą krajową Domowego Kościoła. Młodzież i dzieci wysłuchali koncertu prowadzonego przez zespół Full of Grace i przedstawienia ewangelizacyjnego w wykonaniu teatru Tchnienie. Podczas Mszy św. ustanowiono nowych lektorów i przekazano posługę nowym parom animatorskim Domowego Kościoła. Mimo trudności pogodowych pielgrzymka – dzięki wielkiej życzliwości gospodarza miejsca ks. kan. Józefa Tomiaka i jego współpracowników – była bardzo udana.

2015-09-10 09:53

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

12. edycja festiwalu Chrześcijańskie Granie już 23 kwietnia!

[ TEMATY ]

muzyka

muzyka chrześcijańska

Materiał prasowy

Już 23 kwietnia r. o godzinie 16:00 ruszy XII edycja Festiwalu Chrześcijańskie Granie. Gwiazdami tegorocznej edycji będą: Sezon na Czereśnie (Debiut 2022) oraz BeU (Non Stop CCM). Na scenie Dobrego Miejsca na warszawskich Bielanach zobaczymy 5 najlepszych wykonawców, którzy zmierzą się o miano Debiutu 2023. Festiwal w tym roku odbędzie się w ramach XXVIII Targów Wydawców Katolickich.

Chrześcijańskie Granie to największy i najbardziej zróżnicowany festiwal promujący młodą scenę muzyki chrześcijańskiej w Polsce. Niezwykle rodzinna atmosfera, zaangażowanie i wysoki poziom wykonawców sprawiają, że z roku na rok poszerza się grupa odbiorców wydarzenia. Poza publicznością, która znajdzie się na sali Dobrego Miejsca tysiące osób będzie mogło oglądać festiwal poprzez transmisje na stronie www.fabrykakoncertow.com.pl
CZYTAJ DALEJ

św. Katarzyna ze Sieny - współpatronka Europy

Niedziela Ogólnopolska 18/2000

[ TEMATY ]

św. Katarzyna Sieneńska

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

Św. Katarzyna ze Sieny
W latach, w których żyła Katarzyna (1347-80), Europa, zrodzona na gruzach świętego Imperium Rzymskiego, przeżywała okres swej historii pełen mrocznych cieni. Wspólną cechą całego kontynentu był brak pokoju. Instytucje - na których bazowała poprzednio cywilizacja - Kościół i Cesarstwo przeżywały ciężki kryzys. Konsekwencje tego były wszędzie widoczne. Katarzyna nie pozostała obojętna wobec zdarzeń swoich czasów. Angażowała się w pełni, nawet jeśli to wydawało się dziedziną działalności obcą kobiecie doby średniowiecza, w dodatku bardzo młodej i niewykształconej. Życie wewnętrzne Katarzyny, jej żywa wiara, nadzieja i miłość dały jej oczy, aby widzieć, intuicję i inteligencję, aby rozumieć, energię, aby działać. Niepokoiły ją wojny, toczone przez różne państwa europejskie, zarówno te małe, na ziemi włoskiej, jak i inne, większe. Widziała ich przyczynę w osłabieniu wiary chrześcijańskiej i wartości ewangelicznych, zarówno wśród prostych ludzi, jak i wśród panujących. Był nią też brak wierności Kościołowi i wierności samego Kościoła swoim ideałom. Te dwie niewierności występowały wspólnie. Rzeczywiście, Papież, daleko od swojej siedziby rzymskiej - w Awinionie prowadził życie niezgodne z urzędem następcy Piotra; hierarchowie kościelni byli wybierani według kryteriów obcych świętości Kościoła; degradacja rozprzestrzeniała się od najwyższych szczytów na wszystkie poziomy życia. Obserwując to, Katarzyna cierpiała bardzo i oddała do dyspozycji Kościoła wszystko, co miała i czym była... A kiedy przyszła jej godzina, umarła, potwierdzając, że ofiarowuje swoje życie za Kościół. Krótkie lata jej życia były całkowicie poświęcone tej sprawie. Wiele podróżowała. Była obecna wszędzie tam, gdzie odczuwała, że Bóg ją posyła: w Awinionie, aby wzywać do pokoju między Papieżem a zbuntowaną przeciw niemu Florencją i aby być narzędziem Opatrzności i spowodować powrót Papieża do Rzymu; w różnych miastach Toskanii i całych Włoch, gdzie rozszerzała się jej sława i gdzie stale była wzywana jako rozjemczyni, ryzykowała nawet swoim życiem; w Rzymie, gdzie papież Urban VI pragnął zreformować Kościół, a spowodował jeszcze większe zło: schizmę zachodnią. A tam gdzie Katarzyna nie była obecna osobiście, przybywała przez swoich wysłanników i przez swoje listy. Dla tej sienenki Europa była ziemią, gdzie - jak w ogrodzie - Kościół zapuścił swoje korzenie. "W tym ogrodzie żywią się wszyscy wierni chrześcijanie", którzy tam znajdują "przyjemny i smaczny owoc, czyli - słodkiego i dobrego Jezusa, którego Bóg dał świętemu Kościołowi jako Oblubieńca". Dlatego zapraszała chrześcijańskich książąt, aby " wspomóc tę oblubienicę obmytą we krwi Baranka", gdy tymczasem "dręczą ją i zasmucają wszyscy, zarówno chrześcijanie, jak i niewierni" (list nr 145 - do królowej węgierskiej Elżbiety, córki Władysława Łokietka i matki Ludwika Węgierskiego). A ponieważ pisała do kobiety, chciała poruszyć także jej wrażliwość, dodając: "a w takich sytuacjach powinno się okazać miłość". Z tą samą pasją Katarzyna zwracała się do innych głów państw europejskich: do Karola V, króla Francji, do księcia Ludwika Andegaweńskiego, do Ludwika Węgierskiego, króla Węgier i Polski (list 357) i in. Wzywała do zebrania wszystkich sił, aby zwrócić Europie tych czasów duszę chrześcijańską. Do kondotiera Jana Aguto (list 140) pisała: "Wzajemne prześladowanie chrześcijan jest rzeczą wielce okrutną i nie powinniśmy tak dłużej robić. Trzeba natychmiast zaprzestać tej walki i porzucić nawet myśl o niej". Szczególnie gorące są jej listy do papieży. Do Grzegorza XI (list 206) pisała, aby "z pomocą Bożej łaski stał się przyczyną i narzędziem uspokojenia całego świata". Zwracała się do niego słowami pełnymi zapału, wzywając go do powrotu do Rzymu: "Mówię ci, przybywaj, przybywaj, przybywaj i nie czekaj na czas, bo czas na ciebie nie czeka". "Ojcze święty, bądź człowiekiem odważnym, a nie bojaźliwym". "Ja też, biedna nędznica, nie mogę już dłużej czekać. Żyję, a wydaje mi się, że umieram, gdyż straszliwie cierpię na widok wielkiej obrazy Boga". "Przybywaj, gdyż mówię ci, że groźne wilki położą głowy na twoich kolanach jak łagodne baranki". Katarzyna nie miała jeszcze 30 lat, kiedy tak pisała! Powrót Papieża z Awinionu do Rzymu miał oznaczać nowy sposób życia Papieża i jego Kurii, naśladowanie Chrystusa i Piotra, a więc odnowę Kościoła. Czekało też Papieża inne ważne zadanie: "W ogrodzie zaś posadź wonne kwiaty, czyli takich pasterzy i zarządców, którzy są prawdziwymi sługami Jezusa Chrystusa" - pisała. Miał więc "wyrzucić z ogrodu świętego Kościoła cuchnące kwiaty, śmierdzące nieczystością i zgnilizną", czyli usunąć z odpowiedzialnych stanowisk osoby niegodne. Katarzyna całą sobą pragnęła świętości Kościoła. Apelowała do Papieża, aby pojednał kłócących się władców katolickich i skupił ich wokół jednego wspólnego celu, którym miało być użycie wszystkich sił dla upowszechniania wiary i prawdy. Katarzyna pisała do niego: "Ach, jakże cudownie byłoby ujrzeć lud chrześcijański, dający niewiernym sól wiary" (list 218, do Grzegorza XI). Poprawiwszy się, chrześcijanie mieliby ponieść wiarę niewiernym, jak oddział apostołów pod sztandarem świętego krzyża. Umarła, nie osiągnąwszy wiele. Papież Grzegorz XI wrócił do Rzymu, ale po kilku miesiącach zmarł. Jego następca - Urban VI starał się o reformę, ale działał zbyt radykalnie. Jego przeciwnicy zbuntowali się i wybrali antypapieża. Zaczęła się schizma, która trwała wiele lat. Chrześcijanie nadal walczyli między sobą. Katarzyna umarła, podobna wiekiem (33 lata) i pozorną klęską do swego ukrzyżowanego Mistrza.
CZYTAJ DALEJ

Afryka i Azja: rośnie liczba powołań kapłańskich

2026-04-29 07:27

[ TEMATY ]

Afryka

azja

Vatican Media

Ponad 5 tysięcy nowych seminarzystów w ciągu jednego roku – tak dynamiczny wzrost powołań kapłańskich odnotowano w Afryce i Azji. Dane Papieskiego Dzieła św. Piotra Apostoła pokazują wyraźny rozwój Kościoła w regionach misyjnych, gdzie – jak podkreślają duszpasterze – wciąż silnie odczuwana jest potrzeba kapłanów.

Jak podaje miesięcznik Il Timone, w roku akademickim 2024–2025 liczba seminarzystów osiągnęła ponad 88 tysięcy w 801 seminariach. Rok wcześniej było to blisko 83 tysięcy w 778 ośrodkach. Oznacza to wzrost o ponad 5 tysięcy powołań oraz powstanie 23 nowych seminariów w ciągu zaledwie dwunastu miesięcy.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję